Come back !!

ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ,ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΚΑΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΥΤΗ ΔΕ ΤΗ ΞΕΧΑΣΑ ΠΟΤΕ ΜΟΥ...ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕΣΑ Σ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΝΑ ΞΕΚΛΕΨΩ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΖΕΨΩ ΤΑ ΟΣΑ ΓΡΑΦΕΤΕ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ!!ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ..ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΟΜΟΡΦΟ,ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΑΜΦΙΒΟΛΛΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΧΑΣΜΟΥΣ..Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΟΜΩΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ...ΑΦΟΡΜΗ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΠΕΡΙ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ..

Αναρωτιέμαι πολλές φορές τι είναι αυτό που μας κάνει να αμφιβάλλουμε για τους ανθρώπους?Πόση υποκρισία μπορεί να δείξει κάποιος ακόμα και αν καταλαβαίνει οτι τρώει στενό μαρκαρισμα(?!)Όλοι είναι μονοι και όλοι προσπαθούν να βρουν απο κάπου να πιαστούν...παραλλογούν και πέφτουν σε παγίδες πιστεύοντας ετσι σε ενα αυριο που μόνο καλό θα τους φέρει...Δεν πονηρεύονται...δεν ανοίγουν μόνοι τα φτερά αν δε τους ωθήσουν οι άλλοι..και μετα λέγονται δήθεν και δυνατοί αυτοί...Για τα λεφτά φεύγουν μακριά...αφήνουν πίσω τους ολη την καθημερινότητα να τρέχει και τους ανθρώπους που αγάπησαν να μένουν στην αναμονή για όσο χρειαστεί...!ετσι απλά!...και μένει πίσω ένας απ'τους δυο να περιμένει και να διχάζεται μέσα του..να αμφιβάλλει και να φοβάται την απόσταση...και δεν ειναι θέμα εμπιστοσύνης...είναι αυτή η καθημερινοτητα που σε τρώει και θέλει να σε φέρει μαζί της πίσω...όπως στην αρχή...ξες όμως οτι αυτό δε γίνεται και πως πρέπει να κάνεις υπομονή.....Αλλωστε...

Υπάρχουν άλλα να φοβάσαι πιο πολύ....και αυτά ειναι και που δεν αλλάζουν τόσο εύκολα...ζητάς απο το Θεό να σε έχει γερό και εκεί είναι που ενώ ζητάς εσύ και μένεισ ήρεμη ξαφνικά να σε δώσει μια και να σε στειλει στν αρχη...εκει που πάλι προσευχόσουν...εκει που παλι μετανιωνες και ορκισ\ζοσουν πως αν εχει τους ανθρώπους σου καλά τοτε εσυ θα προσπαθέις κι'αλλο....κι'αλλο!!!Θελει δύναμη κατι τέτοιο..παλικαριά θα έλεγα....να σφιξεις τα δοντια και να δινεισ δύναμη στν αλλο απ'την δικη σου..οση κ αν σου απεμεινε....και είναι σιγουρο πως έχει και αυτό το λόγο του και πως στο τελος θα λάμψει μόνο η ευτυχία...

Find yourself!!

Πέρασε πόσος καιρός..
Πόσος καιρός και δεν ξέρω γιατί αλλά νιώθω πως όλα επαναλαμβάνονται..ξανά και ξανά και ξανά...ώρες ώρες αναρωτιέμαι..''ΑΓΑΠΗΣΑ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΗΘΙΝΑ?''
Απόψε όλα γύρω μου τα νιώθω ηλεκτρισμένα..όλα με ενοχλούν..για όλα έχω κάτι να πω..
Δεν έχω καταλάβει τι είναι αυτό που με κάνει να μην πιστεύω καθόλου στον εαυτό μου..έχουν περάσει χρόνια απο τότε που έλεγα κάτι και πίστευα στον εαυτό μου..δεν σήκωνα μύγα στο σπαθί μου..και έχω βρεθεί μέσα σε ενα χρόνο κοντά να κατασρέψω κι'άλλο τη ζωη μου..να κάνω καταχρήσεις για να ξεχάσω με αποτέλεσμα να πεφτς στα μάτια των άλλων χωρίσ να το καταλαβαίνω εκείνη την στιγμη..να απλώσει χέρι μου πάνω άντρας..και να μπλέκω με άτομα που πληγώνω γι 'αλλη μια φορά..Κανενας δεν μου έφταιγε...μόνη μου τα κατάφερα όλα ως εδώ..εγώ και οι επιλογές μου..
Νιώθω πως η ζωη μου όλη τα τελευταία χρόνια ειναι ενα πολύ μεγάλο λάθος..Σήμερα  ένα παιδί μου είπε μια πολύ σοφή κουβέντα...''ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΕΤΣΙ...ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ..ΜΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΑΙ ΤΟΣΟ..ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΣΙ..ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ!!''Μου το έλεγε κάποιος ο οποίος ήταν στην ουσία ένας ξένος..ένας απλός γνωστός..Δεν έχω καταλάβει το μέγεθος της κατάστασης και όλα όσα συμβαίνουν..
ΤΟ ΑΞΙΖΩ??Δεν νομίζω να αξίζει σε κανέναν άνθρωπο να στενοχωριεται..λένε οτι μας δίνεται οτι μπορούμε να αντέξουμε..και η αλήθεια είναι πως πιστεύω οτι μπορώ να το αντέξω...
Είχα βάλει πριν 3χρόνια έναν άνθρωπο στη ζωή μου που ήταν τα πάντα για μένα...παράτησα σχέση φίλους και τον έβαλα στο σπίτι μου...ταξίδεψα μαζί του,,έζησα τις πιο τρελές μου φαντασιώσεις και πάλεψα για να βγω στο τέλος απο αυτή τη σχέση που με έριξε ψυχολογικά όσο τίποτα και κανένας άλλος..είχα πει πως δε θα το επιτρέψω ξανά να πέσω τόσο χαμηλά για κάποιον και ενώ προχώρησα και ανοίχτικα αλλού,κάπου που με έκανε να νιώθω ξανά ο εαυτός μου κόλλησα και έζησα άλλα τόσα..άλλα καλά..άλλα πολύ άσχημα...
Εμπειρίες θα τα ονομάσω όλα αυτά..και θα πω πως είχαν σίγουρα το λόγο τους που βρέθηκαν μπροστά μου..

Θέλω να κάνω μια νεα αρχή...να πιστέψω σ'εμένα και να κάνω όλους να αλλάξουν γνώμη για το άτομο μου..να γινω και πάλι σαν παλιά..και ας ξέρω οτι είναι ανέφικτο..λογικό γιατί τα χρόνια  και οι καταστάσεις μας άλλαξαν αλλά πιστεύω οτι κάτι μπορώ όσο να ναι να κάνω!Πρέπει να βρω τον εαυτό μου!!

Ftanei kapoia stigmi pou katalavaineis ontws poioi einai dipla sou...poioi s noiazontai pragmatika kai gia poious eisai kati aplo...mia parea...mia suntrofia...de kserw giati eimai toso kakia pros t eksw...de kserw gt pligwnw tous pantes...atoma p upoithetai oti agapaw...ekana to idio lathos polles fores...kai akoma dn vazw mualo..kserw pws sts gurw mou eimai enas anthrwpos p den skeftetai omws  h kardia mou xtupaei..niwthei...anthrwpos eimai kai egw!den ginetai allwste...sunaisthimata exw!isws kati den xeirizomai swsta..kapou sigoura ftaiw...ma niwthw pws dn exw dunamh...perase enas xronos kaiii..kai akoma eimai h idia..gt Thee mou?gt n kanw toso lathos?exw arxisei ts kataxrhseis kai paw genika apo to kako st xeirotero...kserw oti eimai kalos anthrwpos...oloi eixan n lene g mena..kai twra ti?tipota...ena tipota niwthw...ola skata t exw kanei!makari na ksupnousa mia mera k ola n allazan!na xamogelousa mono kai na mn m enoiaze tpt...gt par ola t lathoi p kanw mesa m niwthw prgmt...stiriksh dn exw...exw ts files m pou nomizw m katalavainoun alla fainetai peftw kai edw eksw g akomi mia fora..euxomai theouli mou na m anoikseis t matia st panta!monh m den mporw allo....den eiami kala me tn eauto mou kai den kserw pws na t ksanavrw...ti fovamai..pws na ksekinisw...ti na kanw..ti na skeftw!makari tn epomenh fora pou tha grapsw edw mesa na einai g xara k oxi g tpt allo...kourastika pia...kourastika k egw!egw h idia me autokatastrefw kai egw h idia zhtaw eleos...kai amfivallw an m aksizei na t exw.... :(

2012??

Πότε πέρασε ένας χρόνος απο τότε που έγραφα για το 2011??Τι χρονια?!Τι να σκεφτείσ πρώτα-πρώτα..όλα γυρνάνε...μια χρονιά ονειρεμένη και πονεμένη μαζί...να που το παραμύθι τέλειωσε...δε ξέρω αν είμαι ευτυχισμένη...θα φανεί..απλά σε σκέφτομαι ακόμα...και όσο και να θέλω να σε βγάλω απο τη ζωή μου,προς το παρόν δεν μπορώ..ισως και να μην θέλω...μου έδωσες πολλά σαν άνθρωπο..κάτι καλό ελπίζω να σου έδωσα και εγώ..το σκέφτομαι να σε πάρω απόψε τηλέφωνο για καλή χρονιά αλλα δε ξέρω...μήπως δε πρέπει?Και ποιος ορίζει το αν πρέπει?Πφ...Κάθε χρονιά έδιωχνα κάτι απο τη ζωή μου και έλεγα πως δε θα το ξανακάνω..φέτος δε νιώθω την ίδια αναγκη να το κάνω..Σκέφτομαι και λέω..άραγε σήμερα θα σκεφτείς καθόλου πως ηταν περυση τέτοια μέρα?Που ήμασταν μαζι στο τέλος της νυχτας?Αυτή η σκέψη θα γυρνάει όλο το βράδυ στ μυαλό μου..όσο κ αν θέλω να την κρύψω..Σ'αγαπΩ πολύ καρδούλα μου..μην με ξεχνάς..καλή χρονιά να έχεις!!!!!!!!!

5/12/011 ..

Άραγε πώς να είναι τα πράγματα σε 1 χρόνο από τώρα?Κάθε φορά,σε κάτι έτσι σημαντικό το αναρωτιέμαι αυτό..Πλησιάζουν Χριστούγεννα..και λέω πως πέρσυ ήταν τόσο τέλεια..τόσο μπερδεμένα και ταυτόχρονα ονειρικά...φέτος?τι θα γίνει?Αν γίνει κάτι κιόλλας...
Τελος πάντων...σαν σήμερα γιόρταζεις...σε πήρα τηλ.και μιλήσαμε...πόσο όμορφα ένιωσα...2λέξεις τελικά αρκούν για να με ταξιδέψεις όπως παλιά...δε θέλω να πω πολλά...ελπίζω ακόμα...και το ξέρεις....με ξέρεις καλά...αλλά όχι τέλεια!!!Σε προκαλά λοιπόω..λύσε μου τις απορίες!!!

Δεν έχεις φύγει απο μέσα μου ..

Κάθε φορά που νιώθω πως κανείς δε μπορεί να με καταλάβει πιάνομαι απο δω και αραδιάζω όλες μου τις σκέψεις..Αυτή τη φορά είμαι αρκετά πεσμένη θα έλεγα...πάω να νιώσω όπως πέρσυ και δεν θέλω...λίγο όλα όσα συμβαίνουν..λίγο τα Χριστούγεννα που έφτασαν..λίγο εσύ που λείπεις ενώ είσαι εδώ...λίγο πολύ ΟΛΑ !!Ενώ έγιναν πολλά τελευταία δε λέω να ξεχάσω τίποτα...ούτε και θέλω να γίνω σκληρή μαζί σου...μάλωσα με τους δικούς μου για'σένα...για όσα έκανες και σύμφωνα με τα λεγόμενά τους για πράγματα που δεν εκτίμησες...όχι πως δεν έχουν δίκιο,αλλά κατα ένα περίργο τρόπο δεν τα΄δίνω και τόση σημασία...όχι πως δεν με πονάνε και εμένα,αλλά σκέφτομαι οτι ίσως τελικά σ'αγάπησα πιο πολύ απ'ότι περίμενα..και συ συνεχίζεις να λες για'μένα...λες και εσύ δεν έφταιξες πουθενά...και πάλι εγώ εκεί...δηλαδή τι στο καλό?!Σε είδα στη στάση προχθες...μιλήσαμε...μου είπες λίγο τα νέα σου..και εγώ το ίδιο...αναρωτιέμαι ταυτόχρονα από μέσα μου πως πριν ένα μήνα μου είχες πει πως δε θες να σου μιλάω..και πάλι καταπάτησες τα λεγόμενα σου...είδα ενα φίλο σου χθες...και μου είπε πως του λες οτι συμβαινει για να σου δίνει συμβουλές μιας και εγώ σου φέθηκα σκάρτα....απ'την μια τα όσα μου έλεγε ήταν σα να με παρακινούσε να κάνω κατι...μια κίνηση..και πως αν θελω να ειμαι μαζι σου να με βοηθήσει...του είπα πως δεν γίνεται..πως ακόμα και να θελω εσυ θα φύγεις...και άλλωστε τα πράγματα τώρα θα ήταν και πάλι δύσκολα με την  δική μου οικογένεια αυτή τη φορά να έρχεται κόντρα,και όχι με το να κρυφτουμε μην μασ δει ο ο δικός μου...δεν γίνεται!Κλαύτερα να πααμε παρακάτω..εγώ στον Ο και εσυ σε όποια θες...και απ'την άλλη μετα μου λέει(ο φίλος σ)πως το καλύτερο είναι να μην σου μιλαω...για το καλό και των 2....Σκεφτηκα να σου μιλήσω την Τετάρτη...να σου δώσω την ζακέτα και να σου πω κάποια πράγματα...και απο κει και πέρα βλέπουμε...πιστεύω πως θα μου πεις το ίδιο..πως καλύτερα είναι να μην μιλάμε...αν αυτό θες..τι άλλο μπορώ να κάνω?Απλά 2 άνθρωποι που έχουν περάσει τόσα είναι δυσκολο να βλέπονται στο δρόμο και να μην λένε ούτε ένα ''γεια''θα φανεί λοιπόν μετά απ'όσα θα πούμε....Μου ΄λείπεις πολύ...και ξέρω πως τώρα τίποτα δεν αλλάζει...για διάφορους λόγους..είτε απο'σενα...ειτε απο'μένα...ο χρόνος μόνο θα βοηθήσει...και ελπίζω να μην αργήσει..γιατί τον φοβάμαι πολύ... Αραγε με σκέφτεσαι που και που?Αναπολείς τις στιγμές μας?Ονειρεύεσαι έστω κάτι το παραμικρό???Δωσε μου ενα σημάδι...το χρειάζομαι....
Σ'αγαπΩ ....μην το ξεχάσεις ποτέ!!

Καλή τύχη !!

Και ενώ κανονικά όλα θα έπρεπε να λειτουργούν ρολόι και σύμφωνα με τα όσα συμβαίνουν να είμαι χαρούμενη για ακόμη μια φορά νιώθω θλίψη και απόγνωση!!
Γιατί ρε γαμώτο ενώ μπορείς να είσαι καλά με τον άνθρωπό σου μετά από όλα όσα συνέβησαν,κάθεσαι και αναρωτιέσαι για το τι κάνει ο άλλος?Αν είναι ή όχι καλά,αν σε σκέφτεται αν.,.αν..αν..ενώ σου έχει φερθεί με τον πιο άσχημο τρόπο εσύ σαν μωρό παιδί τρέχεις για ακόμη μια φορά πίσω του..λες και δεν σου λεχει κάνει τίποτα!Πως μπορείς μικρή μου?Τα ίδια λέω στον εαυτό μου κάθε μέρα!!!
Σήμερα για τη ακρίβεια η μέρα ήταν αποπνικτική...στη δουλειά όλα χάλια...αυτός εκεί για ακόμη ένα απόγευμα με την παρέα του,και εγώ ΄προσπαθώντας να του δείξω πως δεν με νοιάζει καθόλου!!Ένιωθα πως ο αέρας με πνίγει...ήθελα να ουρλιάξω και να του πω<<γιατί>>και δεν μπορούσα..
Όλα με σκότωναν..ήθελα να τον αρπάξω να τον φιλήσω και ταυτόχρονα να τον βρίσω!Να του πω πόσο τον αγαπάω και παράλληλα να μην του δώσω καν την αξία για το παραμικρό...
Είχα μέρες να κλάψω..και απόψε μου βγήκε όλο μαζί...δε ξέρω τι δάκρυα είναι..απελπισίας?προδωσίας?θυμού?αγάπης?τι??τι σκατα γαμώτο μου έχει κανει και δεν μπορς να τον βγάλω απο το κεφάλι μου?Δε θέλω ρε άλλο να με κουράζεις!!Σταμάτα ποια να ανεβάζεις τραγούδια στο fb τύπου''είμαι καλά και αντε γεια'' και απ'την άλλη να έρχεσαι στο μαγαζι με την παρέα σου για καφέ και να κάνεις πως δεν υπάρχω!!Ρε δεν αντέχω άλλο να χαλιέμαι για'σένα..στο κάτω κάτω ποιος είσαι?Ανθρωπος είσαι..ανθρωπος είμαι όμως και εγώ..τι στο καλό γίνεται?Για πόσο ακόμα θα είμαι σ'αυτή τη κατάσταση????Είμαι έτσι,και σκέψου λίγο->ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ...ΝΑ ΣΕ ΝΙΩΣΩ..ΝΑ ΣΕ ΑΓΓΙΞΩ...ΝΑ ΣΕ ΜΥΡΙΣΩ....ΘΕΛΩ ΓΙΑ ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ -ΕΣΕΝΑ- !!Και ας ξηγήθηκες έτσι...τόσο άσχημα...κάτι που ποτέ δεν περίμενα!!Εγώ δυστυχώς...και λέω δυστυχώς,γιατί μόνο η καρδούλα μου ξέρει πως νιωθει ... ειμαι ΕΔΩ ...και συνεχίζω να Σ'ΑΓΑΠΩ το ίδιο δυνατά όπως πριν...να έχω τα ίδια όνειρα...και να σκέφτομαι πως ίισως κάποτε,κάπου εμείς οι δυο τα ξαναπούμε!!Καλή τύχη.........!!

Μια αγκαλιά ....

Να'ξέρες μόνο πόσο ανάγκη την έχω..έτσι για λίγο..να σε νιώσω και πάλι δικό μου...Να νιώσω να ακουμπάνε τα στήθη μας και τα χέρια μας να τυλίγονται γύρω-γύρω από το σώμα του άλλου...μια αγκαλιά δίχως αντάλαγμα...ήρεμη....γαλήνια....τρυφερή....να νιώσω τν μυρωδιά σου....τη ζεστασιά σου..να με κλείσεις εκεί μέσα και να μην μ'αφήσεις να φύγω...μόνο στη σκέψη του πόσο πολύ το χρειάζομαι τρέμω...τρέμω γιατί φοβάμαι μήπως δεν έρθει ποτέ αυτή η στιγμή...μήπως δεν με συγχωρήσεις και πας παρακάτω....Μακάρι να ήσουν στο μυαλό και τη  καρδιά μου,και να έβλεπες πόσο πολύ θέλω να παλέψω για εμάς!!!Θέλω να κάνω τα πάντα...και θα τα κάνω...να σου αποδείξω οτι αξίζω μια τελευταία ευκαιρία για να σώσω ότι κατεστρεφα αργά αργά με το καιρό...μόνο μην με απορρίπτεις τελείως...βλέπε αυτά που κάνω και μην με διώχνεις!!!
                     ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΟΛΑ!!!!
Σε έχασα....σε χάνω.....δε θέλω να χαθείς...μακάρι να μπορέσω να σε ξαναγυρίσω πίσω...

Δε σε αφήνω έτσι εύκολα...δεν αφήνω -εμάς-...Θα βρίσκομαι στι ζωή σου..ακόμα και αν είμαι πίσω απο αυτή !!!!! 19/05/07

Ολα αργά ή γρήγορα μαθαίνονται !!!

Πέρασαν 2 ολόκληρα χρόνια....
Ποιος να πίστευε οτι τελικά,ενώ κρύβαμε τόσο καλά αυτό το μυστικό..ενώ είχαμε υποσχεθεί οτι δε θα το πούμε ποτέ σε κανέναν,ήρθε η μέρα που το έκανες εσύ ο ίδιος...!! 
  
Όσο και αν οι άνθρωποι θυμώνουν...κάποιες συμπερφορές δεν δικαιολογούνται με τίποτα!!Ειδικά αν είσαι σε ηλικία 18-19 κανένας λόγος δεν πρέπει να σε φτάσει στα άκρα!!Απορώ πραγματικά λοιπόν,πώς κάποιοι άνθρωποι τέτοιου είδους τα καταφέρνουν...ενώ κάποτε να αγάπησαν με όλη τους την καρδιά,όταν πληγωθούν να κάνουν τα πιο ακραία πράγματα!!Να τα αποκαλήψουν όλα όσα έκρυβαν όταν τους βόλευαν από τους άλλους..Μπορεί να θέλει να πληγώσει το αντιστιχο άτομο που τον πλήγωσε με αυτό το τρόπο...όμως έτσι ειναι η αγάπη??Δεν νομίζω...κάποια πράγματα,απ'όποια πλευρά κ'αν τα πάρεις και να θες να τα δικαιολογήσεις δεν μπορείς αν δεν είναι σωστά..Και αφού κάνει τι κάνει αυτο το άτομο για να σε πληγώσει,συνεχίζει να ασχολείται μαζι σου,ενώ ο ίδιος σου έχει πει πως δεν θέλει να έχει '΄'σχέση΄΄ μαζί σου...τι στο καλό?Τι άλλο θέλει απο'σένα??Σε πλήγωσε...σε πρόδωσε...έφερε τα πάνω-κάτω στη ζωή σου και τώρα ??Γιατί δεν φεύγει???Πρόδωσε τα πάντα στον ''Ο'' .....ποιος?? ο..''Σ''...(όσοι διάβαζαν το blog μου παλιότερα,καταλαβαίνουν περί τίνος προκειται)...Ναι!Τα είπε όλα...και όχι μόνο αυτό,έκανε και άλλα τόσα...Μέσα απ'όλα αυτά,έμαθα πολλά...πλήγωσα τον Ο..τον άνθρωπο που ποτέ δεν έπρεπε να το κάνω...το κατάλαβα αργά...πολύ αργά....
Τώρα δεν θέλει να με δει...νιώθει πως δεν τον νοιάστηκα ποτε!Δεν είναι έτσι και κάπου μέσα του το ξέρει..Παρ'όλα αυτά,όταν σχολάει απο τη δουλειά του,εδω και 2μέρες τον συναντάω επίτιδες...μου μιλάει λιγο...τον βλέπω στα μάτια του τον θυμό...μακάρι να μπορούσα να άλλαζα κάτι...να διόρθωνα ΟΛΑ μου τα λάθη και να ήμασταν μαζί και πάλι...Θεε μου..το θέλω όσο τιποτε άλλο!!!Θα μετανοήσω για όλα!Για όλον αυτό το καιρό το πόσο άσχημα του φέρθηκα ενώ κρυβόμουν με τον άλλο απο πίσω του...για τον χαμένο χρόνο που άφησα να περάσει...θα κάνω τα παντα!!!Το εννοώ!!!!!!!!!!
Γιατί έμαθα!
Γιατί μετάνιωσα!
Γιατί τον ΑΓΑΠΑΩ!
Γιατί τον..ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ!

Εύχομαι ο Θεός να βάλει το χέρι του και να πάνε όλα καλά...γιατί μέσα απ'όλα αυτά κατάλαβα πολλούς λόγους και πολλά καλά,τα οποία άλλαξαν και αν δεν συνέβαινε αυτό,ίσως να μην άλλαζαν-ποτέ- ........... Η ελπίδα λένε πεθαίνει πάντα τελευταία...γι'αυτό λοιπόν ...ελπίζω !!! :/

Πόσο πολύ μου λείπεις!!!

Αυτή τη φορά,δεν χρειάζεται καν να σκεφτώ πως να ξεκινήσω την ανάρτησή μου...Στο μυαλό μου είσαι ΜΟΝΟ ΕΣΥ!!!
Γιατί να ήρθαν έτσι τα πράγματα??Γιατί να έκανα τόοσο λάθος?Σε άφησα να φύγεις μακριά μου,και τώρα πια δεν υπάρχει εύκολος δρόμος για να γυρίσεις...μακάρι να είχα φερθεί διαφορετικά...Και τώρα,προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια μου και να βρω τη δύναμη να μην σε πάρω τηλέφωνο..να μη προσπαθώ να βρω δικαιολογίες για να σε δω έστω για λίγο...μα μου είναι τόσο δύσκολο...ΦΟΒΑΜΑΙ...φοβάμαι να αφήσω το χρόνο να περνάει...χωρίς να κάνω τίποτα!!Απ'την μια λέω πως ίσως έτσι είναι καλύτερα...ίσως έτσι καταλάβεις οτι νοιάζομαι για'σένα και σ'αφήνω να ηρεμήσεις όπως προχθές μου ζήτησες...Απ'την άλλη πάλι λέω,μήπως νομίζεις οτι δεν ενδιαφέρομαι αν δεν σου τηλεφωνώ και δεν ασχολούμαι μαζί σου...τι είναι λοιπόν στη προκειμένη πιο σωστό?Ολο αυτό το καιρό έμαθα πολλά για μένα..και αν και ακόμη δεν είμαι τελείως ξεκάθαρη,ξέρω τι θέλω!Και αυτό που θέλω είσαι μόνο ΕΣΥ!Πάντα σ'αγαπούσα το ίδιο δυνατά...έτσι όπως ποτέ δεν αγάπησα ΄κανέναν και ελπίζω ο Θεός να τα φέρει έτσι και να μας ξαναενώσει!!Σε χρειάζομαι!!!!Σε χρειάζομαι γιατί μαζί σου είμαι αυτό το κοριτσάκι που μεγάλωσε μαζί σου..και έμαθε πως είναι να αγαπάς...με όλη σου την καρδιά..με την ψυχή...2σώματα κλεισμένα σε 1 !!!!Τώρα περιμένω μόνο....να μου πεις οτι θα έρθεις σπίτι μου να καθήσουμε τώρα που θα λειπουν οι δικοι μου,και ίσως εκεί πούμε πολλά....μακάρι ο Θεός να βάλει το χέρι του και να γίνει!!!!Γιατί το χρειάζομαι όσο τίποτε άλλο!!!!Σ'ΑΓΑΠΑΩ ΝΙΝΙ ΜΟΥ !!!

Χρόνια σου πολλά ΖΩΗ ΜΟΥ !!!

Σε λίγες ώρες σαν σήμερα πριν 22χρόνια ήρθε στη ζωή ο άνθρωπος που μαζί του πέρασα 4 ολόκληρα χρόνια..όπως και αν ήταν αυτά,ήμασταν μαζί...
Σαν σήμερα χάρισες στους γονείς σου το πιο πολύτιμο δώρο..μαζι μ'αυτούς χρόνια μετά βέβαια..το χάρισες και σ'εμένα....
Είναι η πρώτη χρονιά που δεν είμαστε μαζί...πω..ποιος να το φανταζόταν?Το καλό βέβαια είναι οτι μιλάμε..και πισω απ'όλα αυτά υπάρχει και το ενδεχόμενο της επανασύνδεσης..μα ποιος ξέρει ακόμα?
Εύχομαι στη ζωη σου να σου έρθουν όλα όπως τα ονειρεύεσαι...μια πολύ καλή δουλειά..με κανονικό ωράριο..και ανθρώπους γύρω σου που αγαπάς και σ'αγαπούν...αν και στις μέρες μας δύσκολο...όχι ακατόρθωτο!!
Θέλω να σου ζητησω <<ΣΥΓΓΝΩΜΗ>>για όσο πόνο σου προκάλεσα...και ενα μεγαλο<<ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ>> για όλες τις όμορφες στιγμές που μου χάρισες απλόχερα!Στη ζωή μου δεν έχω γνωρίσει τόσο καλό ανθρωπο ξανα...ίσως σε έστειλε ο Θεός και εγώ η χαζή κάνω ότι να'ναι...
Όμως θέλω να ξέρεις οτι καθε μα κάθε μέρα είσαι στο μυαλό μου...και οτι ειναι στιγμές που δεν θέλω καμμιά άλλη αγκαλιά εκτός από την δική σου!!!Μελλό?Ίσως..μα αληθινό!!
Σε θέλω ξανά πίσω στη ζωή μου..στην καθημερινότητά μου....να μου γεμίζεις τη μέρα με μια απλή καλημέρα...ένα σ'αγαπώ!Και ας μην ήσουν τόσο ρομαντικός τύπος...άλλωστε σ'αγαπησα γι'αυτο που είσαι...και δε θέλω ποτε σου να αλλάξεις!!!
ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ......Σ'ΑΓΑΠΑΩ Μ'ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ!!!!!!!ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΙ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΛΑΘΗ,ΕΧΩ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΩ ΚΑΛΥΤΕΡΗ!ΜΗΝ ΜΕ ΞΕΧΝΑΣ!!!! 19/05/07 ....=>ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!! <3

Ξενέρωτη??Εγώ ξενέρωτη?? :O
Είναι δυνατόν να το ακούω αυτό?!Και όχι μόνο αυτό...''η πιο'' ξενέρωτη απ'όλες...ε τώρα τι να σου πω?!Επειδή δεν ήθελα να γίνει?Σου εξήγησα..άλλωστε,ξέρεις...ξέρεις ποια είμαι...οτι γενικά θέλω να γινόμαστε -ένα-..αλλά τώρα είχα τους λόγους μου...και εσύ,αντί να το κατανοήσεις γύρισες και με είπες έτσι!!Νεύρα?Δε ξέρω...δεν με νοιάζει..αλήθεια...μην λες κουβέντες όμως που θα πληγώσουν τον άλλο...δηλαδή δε με σκέφτεσαι?!Είναι δυνατόν να μη θέλω?!Ξέρεις κιόλλας πόσο πολύ..στο δείχνω..αλλά δεν έμεινε τίποτα..λίγες ακόμα μερούλες..δεν αξίζει δηλαδή?Απ'το να με ρίχνεις έτσι..σίγουρα αξίζει!Δε ξέρω τι έχεις στο μυαλό σου...πως με πλάθεις ώρες ώρες,αλλά νόμιζα με ήξερες..και κάθε φορά,σε τέτοιες στιγμές βλέπω πόσο λάθος κάνω...Και φύγαμε..κατάλαβες οτι στράβωσα...οτι δεν μ'άρεσε...και εσύ ξενέρωσες..και το άφησες πολύ καλά να φανεί...όμως στο είπα απ'την αρχή..εσύ έκανες σα να μην ήθελες να καταλάβεις!Ξες κάτι?Ξέρω οτι δεν έχεις δίκιο..και όμως...ΕΓΩ είμαι αυτή που θέλει πάλι να τηλεφωνήσει...να σε ρωτήσει τι κάνεις..να ακούσει την ''καληνύχτα''για να κοιμηθώ και αυτό το βράδυ ήσυχα...-δεν το κάνω-!Ούτε εσύ όμως...δε ξέρω τι νιώθεις...οτι έκανες σωστα?!Είσαι τόσο σίγουρος οτι θα σε πάρω?!Δεν σε νοιάζει καν?Τι απ'όλα αυτά?!Δεν πειράζει...κάνει οτι νομίζεις..εγώ μια φορά δε θα σε πάρω..πάντα εγώ ρίχνω τα μούτρα μου...κάπου,θέλω να νιώσω οτι σε πείραξε και εσένα΄!!Ξεσπάω εδώ λοιπόν..που ξέρω πως δε θα το δεις κιόλλας...
Μίλησα στην Κ.και την είπα να μην σε ξαναενοχλήσει..πως τώρα πια είσαι μαζί μου..ένιωθα οτι μέσα σου σαν να την σκεφτόσουν..σαν να αναρωτιόσουν...λογικό...πέρασες μαζί της κάποια πράγματα...όμως....την ξεπέρασες?!Δεν νομίζω να μην την ξεπέρασες...άλλωστε μαζί πέρασε πααααρα πολλά...βέβαια πολλές φορές δν υσχύει αυτό..μπορεί να γνωρίσεις μια με την οποια θα κολλήσεις απο την πρώτη στιγμή..μπορεί αυτό να έγινε και μ'εσένα...όμως...και ΄μαζί δεν ήταν λίγα αυτά που περάσαμε...και μπορώ να πω οτι αυτό που μας έδενε και μας δένει ΄εχει λίγο απο όολα..και κλάμα,και γέλιο,και χωρισμούς,και υποσχέσεις,και κρυφτο,και γενικά πάρα πολλά..άλλωστε στο χέρι σου ήταν τι θα επιλέξεις...
Να σου πω την αλήθεια,την καταλαβαίνω την Κ. ...ξέρω πως είναι να αγαπάς κάτι όσο τίποτα άλλο στο κόσμο...να θες να είσαι μαζί του και αυτός να σε απωθεί...να θες να φωνάξεις πόσο τον αγαπάς και να μη  είναι αποδεκτό αυτό από όλους τους άλλους με αποτέλεσμα να φοβάσαι καν να το δείξεις.....Ξέρω πολύ καλά αυτή τη θέση...έχω περάσει και εγώ στο παρελθόν...και μόνη μου την αποδέχτηκα...κανένας δεν στάθηκε δίπλα μου να νιώσει πραγματικά πως είμαι...πως νιώθω...τι θέλω και τι όχι...έγινα σκληρή και τώρα δε θέλω να χάσω αυτό για το οποίο πάλεψα να κρατήσω...κατάλαβαίνω πως νιώθεις Κ.λοιπόν...αλλά κατάλαβε και εμένα!Εμένα καμμιά δε μου μίλησε τόσο ήρεμα...πάντα ήθελαν να μου ορμήσουν!Είναι αυτό που λένε οτι το ήρεμο θέλουν όλοι να το φάνε..ενώ το σκληρό δε τολμάει κανείς!Δεν είμαι κακός άνθρωπος...αν με γνωρίσεις θα το καταλάβεις..απλά είναι η θέση μου τέτοια!Ίσως είναι καλό και για'σένα αυτο...να ''θυμώσεις''και να μη θες να ξανασχοληθείς μαζί του..ίσως πάλι να φουντώσει αυτό που νιώθεις γι'αυτόν..αγάπα τον!Δε σου λέω να μην τον αγαπάς..αλλά η αγάπη σου φρόντισε να μην με προσβάλει!Καπου μέσα σου...κρύψτον και κράτα τον για'σένα..μην με φέρνεις και εμένα σε δύσκολη θέση...σαν χάρη σου το ζητάω..΄
Και ενώ γράφω,,με παίρνεις τηλ.(Σ)''Συγγνώμη...μαλακία μου!Δεν έπρεπε να φερθώ έτσι..δεν εννούσα ότι είπα..απλά πάνω στη φάση μου βγήκε...δε θέλω να σε χάσω...θέλω να είμαστε καλά..και ενώ ξέρω οτι το μόνο που θέλω,είναι να είμαστε καλά,κάνω ώρες-ώρες μαλακίες!''Έτρεξε το δάκρυ από τα μάτια μου...εσύ δε με ξές τεικά ή εγώ?Που περίμενα οτι δε θα με έπαιρνες και τελικά το έκανες...Δε μπορώ να σου κρατήσω κακία...και μόνο που με πήρες νιώθω πολύ καλύτερα!Απλά πρόσεχε..γιατί πολλές φορές λες πράγματα και πληγώνεις τον άλλο..και δεν αρκεί μονο ένα ''συγγνωμη'' να τα διορθώσει όλα μετά..Σ'αγαπάω όμως..και η αγάπη ξεπερνάει τα πάντα δε λένε?Ε...λοιπόν και εγώ το ξεπερνάω αυτό!
Οσον αφορά την Κ.τώρα,δε ξέρω..είναι τρελό αυτό που θα πω,όμως αν είχα την δύναμη να σε αφήσω θα το έκανα...(Σ)...΄την λυπήθηκα έτσι όπως με κοιτούσε...Σ'ΑΓΑΠΑΕΙ ....και είμαι σίγουρη πως ξενυχτάει για'σενα..πως σήμερα ειδικά θα είναι το χειρότερό της το βράδυ...μακάρι να μπορούσα να της εξηγήσω..μακάρι να ήταν αλλιώς οι καταστάσεις...πολλά μακάρι...αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς,αυτή είναι η ζωή...δυσκολη ή εύκολη...αστεία ή σοβαρή....να σε ανεβάζει τη μια ψηλά και την άλλη να σε στέλνει τοσο κάτω που πιο κάτω δεν γίνεται..και απο κει να βρεις τη δύναμη να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να συναρμολογηθείς μόνη..ΣΥΓΓΝΩΜΗ,αλλά ΄δεν έχω τη δύναμη να τον αφήσω...και οι 2 τον πληγώσαμε...τον αγαπήσαμε και τον αγαπάμε γι'αυτο που είναι...περάσαμε στιγμές και ξέρω οτι είναι δυσκολο να πας παρακατω αν αγαπάς όμως αγαπάω και εγώ...και δεν έχουμε επιλογη για άλλη κίνηση...
                                                         ΣΥΓΓΝΩΜΗ => Κ.
                                                        Σ'ΑΓΑΠΑΩ =>  Σ
                                                  ΑΓΑΠΑΩ ΟΜΩΣ ΚΑΙ -ΕΜΕΝΑ- ...

Οδηγός της ψυχής..

Γιατί πολλές φορές ο ανθρωπος νιώθει τόσο κενός?Γιατί ενώ μπορεί να κάνει όμορφη τη ζωή του,την δυσκολεύει με τον χειρότερο τρόπο?Τα έχουμε όλα και κολλάμε σε λεπτομέρειες που τις κάνουμε να μοιάζουν πραγματικά προβλήματα...Απορώ πολύ με αυτή την τακτική...και εγώ έτσι είμαι..καμμία διαφορά..και απάντηση ακόμη δεν έχω πάρει...Καταλήγω κάπου,και ενώ λέω πως τώρα αυτό θα κάνω,πέφτω στο άλλο άκρο με τα μούτρα..και ξάνα τα ίδια..ο ίδιος κύκλος..
Μάλλον δεν μπορώ να νιώσω μόνη...ανασφάλεια..!μεγάλη θα έλεγα...!Σαν να χρειάζομαι ένα σίγουρο στήριγμα εκεί για'μένα...σα να μην μπορώ να ζήσω μόνη...εξαρτώμενο άτομο θα με χαρακτήριζα εγώ...ανασφασλές....
Κάνω μια αναδρομή στα παλιά και βλέπω οτι πολλοί έγυγαν...και λίγοι έμειναν...πολλά ειπώθηκαν και τα ελάχιστα συνέβησαν...και όσα απαρνιόμουν οτι θα ζήσω,έχω κάνει ήδη την αρχή να συμβούν..τι γίνεται λοιπόν??Όλο αντίθετα θα μου έρχονται?΄Φέρομαι σωστά,ή πάλι θα πληγωθώ?Χρειάζομαι στήρηξη...είναι το μόνο που γνωρίζω πλεον για'μένα..για όλα τα άλλα αφήνω μια μεγάλη αναμονή..να περιμένουν αυτή τη φορά...όπως άφησα τον εαυτο μου να περιμένει για να κοιτάξω εγώ άλλους,ήρθε η ώρα να βάλω και τον εαυτό μου λίγο μπροστά..να τον ακούσω...
Αν είχε στόμα και φωνή,σίγουρα θα ήταν πολύ θυμωμένη...ίσως και να μην μου μιλούσε καν..και δε θα το άντεχα απόρριψη και απο τον ίδιο μου τον εαυτό..όχι πως τώρα δεν είναι έτσι,αλλά τουλάχιστον ξέρω,οτι δε θα μου μιλήσει..Θέλω να πιστέψω σ'εμένα και να γιατρέψω όλες μου τις πληγές..και θα το κάνω!Θα πιστεύω σ'εμένα και στις ικανότητες μου και θα κάνω όλα μου τα όνειρα πραγματικότητα...θα φέρομαι πολύ πιο σωστά στους ανθρώπους..δε θα τους πληγώνω...θα είμαι όσο πιο τίμια μπορώ...αυτά ζητάω...αυτά μου έχουν λείψει...αυτά θέλω να ξανακερδίσω!!!
Να κλείσω τα μάτια μου και να κοιμάμαι ήρεμα...να ξυπνάω και να λάμπω απο ευτυχία που αντικριζω για ακόμη ένα πρωινο,το φως του ήλιου..τον αέρα στο κορμί μου...όλα αυτά τα απλά και καθημερινά πράγματα που έχουν αξία και εμείς τα έχουμε εκμηδενίσει...
Πρέπει να ζήσω!Πρέπει να είμαι εγώ ο οδηγός της ζωής μου..και καπετάνιος της μοίρας  μου!!!

''Ναρκωτικο''

Προσπαθώ να σε καταλάβω...να μπω μέσα στο μυαλό σου...να τρυπώσω σε κάθε σκέψη και να δω με ποια λογική κάνεις τι κάνεις...Ξέρεις δε θέλω να κάθομαι και να γράφω όλα όσα σκέφτομαι για'σένα..για'μας...ίσως με φοβίζει αυτό...ίσως δε θέλω να χαλάσω την εικόνα μου για'σένα..
Προσπαθώ να μην στο δείχνω..να σου δείχνω πως είμαι καλά..πως σε εμπιστεύομαι!Όχι πως δεν είναι έτσι,μα,σκέψου λίγο τι κάνεις στον εαυτό σου..Έχεις διαλογιστεί ποτέ πόσο πολύτιμη είναι η ζωή?Πόσα μας χαρίζει....έτσι απλόχερα...και εσύ τα δίνεις μία και πάνε όλα πέρα...δε μπορώ να σε καταλάβω....αλήθεια....ίσως δεν πόνεσες ποτέ σου...ίσως δεν κατάλαβες πως είναι καποιος δικός σου ανθρωπος να κινδυνεύει...να χάνεις τη γη κάτω απο τα πόδια σου και να τρέμεις στην ιδέα οτι μπορεί να ξυπνήσεις και να μην είναι άλλο εκεί για'σένα..και έσύ καταστρέφεις μόνος σου το ίδιο σου το δημιουργημα...-τον εαυτό σου-....σταμάτα να το κάνεις!!!Ξέφθγε απο τη μάζα...μην ακολουθάς όλους αυτούς που δεν με ενδιαφέρει αν κοιτάνε τον εαυτό τους..εγώ εσένα θέλω να προστατεύσω...δε θέλω να πάθεις ΠΟΤΕ,ΤΙΠΟΤΑ !!΄
Τι προσπαθείς να κρύψεις πίσω απο αυτό το προσωπείο?Και μην μου πεις πάλι οτι το κάνεις για την παρέα..οτι το γουστάρεις γιατί έχει φάση...αυτά εγώ τ'ακούω βερεσέ...
Απλά πίστεψε με πως μ'αυτό το τρόπο δε θα καταφέρεις τίποτα...όλα είναι στιγμιαία...ξεχνάς εκείνη τη στιγμή και είσαι στο δικο σου κόσμο..αλλά μόνο εκείνη τη στιγμή...δεν έχεισ λόγο να το κάνεις...άνοιξε τα μάτια σου...δες τι είναι καλό για'σενα και τι όχι...
Δίπλα σου έχεις άτομα που σ'αγαπάνε...σ'αγαπάνε γι'αυτό που είσαι..όχι γι'αυτο που γίνεσαι..
Και νώθω πως έχεις αλλάξει...για την ακρίβεια έχεις ''χαλάσει'' ....Δεν ήσουν έτσι όπως σε ήξερα..λίγο το σχολείο,λίγο οι γονείς,λίγο οι σχέσεις που σε πληγώσανε και οι ανθρωποι που σε εκαναν να πιστέψεις σ'αυτούς και τελικά ήταν τόσο σκάρτοι..όμως αυτή είναι η ζωή...με τα άσχημα και τα όμορφα...

Εγώ είμαι εδώ για'σένα...*πάντα*ήμουν...όσο και αν λάθος φέρθηκα μ'εμάς,πάντα σε νοιαζόμουν...πάντα σε σκεφτόμουν και μετανιωνα για τα λάθη μου...και τώρα θέλω να σου χαρίσω όσα σου στέρησα τότε που εσύ μου τα'δινες απλόχερα...Δεν είμαι τόσο λάθος νομίζω...ξέρω πως μέσα μου,όσο λάθος και αν λες οτι είμαι,είμαι καλός ανθρωπος..έχασα τον εαυτο μου μαζί και τα πιστευω μου..και προσπαθώ να γιατρευτώ απο τα πάντα...Σε χρειάζομαι στη ζωη μου...και σου υπόσχομαι αυτή τη φορά να κάνω όσα άργησα να κάνω..και όπως θα έχω εγώ εσένα,έτσι και εσύ να έχεις εμένα...γιατί όταν ξέρεις πως έχεισ δίπλα σου κάποιον να σε στηρίζει και να σου λέει ''είμαι εδώ..μαζί θα τα καταφέρουμε'',όλα είναι πιο εύκολα...ή τουλάχιστον έτσι μοιάζουν...Άλλωστε πίστευα πως το μόνο -ναρκωτικό-που θα σε κάνει να εθιστείς,θα είμαι εγώ...όπως μου έλεγες παλιά...απόδειξε το μου λοιπόν τώρα...τώρα...σ'αυτήν ακριβώς την στιγμή της αδυναμίας(?)οτι αυτό που επιδράει πάνω σου έχει όνομα και ψυχή..και όχι όνομα και καταστροφή !!

Απάντησε μου..

Απλά κάθομαι και σκέφτομαι και λέω..πώς γίνεται κάποιος ο οποίος έχει νιώσει και λέει πως νιώθει αγάπη για'σένα,ταυτόχρονα σε στιγμές αδυναμίας να σε πληγώνει με τα λόγια του?!!Πώς μπορείς και το κάνεις?Όσο και αν έχεις πληγωθεί μέσα από τις καταστάσεις μας..όσα και αν έχουμε μοιραστεί μαζί...πώς?Πως μπορείς να με αποκαλείς με την πιο άσχημη λέξη για μια γυναίκα και μετά να μου λες πόσο μ'αγαπάς..στιγμή αδυναμίας??Εγώ ξέρω οτι και σε τέτοιες στιγμές αν δεν θες,τέτοιες κουβέντες δεν ξεστομίζεις....
Και μετά αναρωτίεμαι..γιατί το δέχομαι...έχω φταίξει σε πολλά και εγώ..ναι!'Ομως γιατί να δεχτώ να με αποκαλέσεις έτσι?Μπορεί να έχεις κάνει πολλά..πράγματα ουσιαστικά..και πάντα έλεγες πως είμαι παντού λάθος!Κάνω ένα λάθος και μετά τα βρήσκεις όλα άκυρα!!!Με έκανες να μην πιστεύω καθόλου στον εαυτό μου και όμως είμαι ακόμα εδώ..γιατί νιώθω πολλά για'σένα...εγώ είμαι η παράλογη λοιπόν ή εσύ?Εγώ που ξέρω οτι δεν είναι ωραία η συμπεριφορά σου,ή εσύ που ενώ μέσα σου ξέρεις την αλήθεια δεν την δέχεσαι?Εχω κουραστεί να με βρίσκεις παντού λάθος...να μην με πιστεύεις για τίποτα...να΄νιώθω τόσο αποτυχημένη και λάθος όσων αφορά ''εμάς'' ....όχι..δεν είμαι τόσο λάθος ανθρωπος...μπορώ να κατανοήσω το ότι σε πλήγωσα και να κάνω ότι μπορω για να επανορθώσω,όμως κατανόησε έστω και λίγο και εσύ εμένα..μην τα θες όλα δικά σου..έκανα λάθη και πατάς μόνο εκεί..δε κοιτάς να προχωρήσουμε!!!

Λες οτι θες,μα ως εκεί..καμμία προσπάθεια..και μ'αφήνεις πάλι μόνη..μόνη...να παλεύω να διώξω τα λάθη μου και εσύ να τα χτυπάς ξανά και ξανά...Γιατί με μπερδεύεις τόσο?Δε καταλαβαίνεις οτι έτσι με κάνεις πέρα?Θέλω να μείνω..να κάνω μια νέα αρχή,αλλά εσύ δε με βοηθάς..και έχω που έχω τα δικά μου,δε λες να σταματήσεις να με κρίνεις κιόλλας..εγώ ξέρω,πως όταν κάποιος αγαπάει συγχωρεί και δεν εγκαταλειπει!!Τώρα τι συμβαίνει??Νιώθω μια ασφυξία..σαν να μου έχουν βάλει βαράκια στις τσέπες και να μ'έχουν ρίξει στη θάλασσα,χωρίς να μπορώ να βγω στην επιφάνεια..Και χρόνο με τον χρόνο καταλαβαίνω οτι αυτά τα ''βαράκια'' τα έχει βάλει η ίδια μου η ψυχη..για να μου δείξει οτι δεν είναι ικανοποιημένη και να με κινητοποιήσει να αλλάξω..όμως εγώ εκεί που πάω να σηκωθώ,ξαναπέφτω...ίσως τελικά,να μην μπορώ να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου...ίσως πρέπει να απευθυνθώ κάπου πιο ειδικά..μέχρι τότε όμως θα ΄μοιράζομαι όλες τις μπερδεμένες σκέψεις μου,μαζί σας..!!

Σκέψεις κουβάρι !!

Έρχονται στιγμές στη ζωή που αναρωτίεσαι για πράγματα..για καταστάσεις..για ανθρώπους που ήρθαν στη ζωη σου με τον πιο όμορφο τρόπο και την κυρίευσαν με μοναδικό τρόπο..Άνθρωποι που περίμενες οτι θα έχουν διάρκεια,και τελικά,αν και είχαν διάρκεια έπρεπε να τους αποχωριστείς..έφταιξες και εσύ..και το ξέρεις πολύ καλά..Αν και πάλεψες στο παρελθόν για να τους κρατήσεις στη ζωή σου,ήρθε η ώρα να αναλογιστείς το κακό που προκάλεσες στο μέλλον..Πάντα τα είχες όλα..και τώρα πρέπει να επιλέξεις τι θες να κρατήσεις,και τι να αφήσεις..καιρός δεν είναι?Δύσκολη αυτή ζυγαριά..Ζυγίζεις και τα δύο και δεν βλέπεις διαφορά..ποιο ζυγίζει πιο πολύ?Πιο ΄πρέπει να κρατήσεις?Και εκεί είναι που μπερδεύεσαι..Φοβάσαι να διαλέξεις μήπως και δεν αξίζει αυτό που θα προτιμήσεις για'σενα...μήπως κάνεις για άλλη μια φορά *λάθος* ..
Δε θέλεις να μείνεις μόνη..ΚΑΙ αυτό το ξέρεις..πρέπει να πάρεις κάτι γρήγορα..να αποφασίσεις πριν τα πάρουν άλλοι και τα δύο πριν απο'σενα και δεν μείνει τίποτα τελικά να έχεις για να ζυγίσεις πάνω στην ζυγαριά..Σταμάτα να φθείρεις μόνη σου τον εαυτό σου..γιατί μόνο εσένα χαλάς!Αγάπα τον εαυτό σου και μην τον τιμωρείς παρ'όλες τις σκέψεις που κάνει..Δείξε πως τον έχεις εμπιστοσύνη και μην φοβάσαι να κάνεις ένα βήμα παραπάνω..άλλωστε τα λάθη για τους ανθρώπους δεν είναι???
                          Δεν ξέρω για ποιον τα λέω..τα λέω έτσι,ή τα λέω για να τ'ακούσω κ'εγώ?
                           Πφφ....Λένε πως το δυσκολότερο πράγμα είναι να νικήσεις τον εαυτό σου..

                          και ίσως έχουν δίκιο..γιατί δεν είναι ένας..αλλά πολλοί..

Come Back *

Πόσος καιρός πέρασε από την τελευταία φορά που κάθησα να γράψω και να μοιραστώ μαζί σας τις ανησυχίες μου..τα προβλήματά μου..τις χαρές μου..
Πέρασε πολύς..αλλά δεν είχα την δύναμη κιόλλας να γράψω όσα μου συνέβαιναν..όχι πως τώρα όλα εχουν αλλάξει μα νιώθω την ανάγκη να το κάνω..Μου λείψατε όλοι εσείς και μαζί με εσάς και οι συμβουλές σας..Παρ'όλα αυτά όλον αυτό το καιρό που δεν έγραφα,έμπαινα και διάβαζα τις δικές σας αναρτήσεις..και έπερνα δύναμη και κουράγο μέσα απ'αυτές!!Καλή μέρα σε όλους!!

Σαν σήμερα πριν ένα χρόνο !

Καθαρα Δευτέρα...πωω...πέρασε ένας χρόνος...μου δημιουργεί έναν κόμπο στο στομάχι...στην καρδιά...στο λαιμό...Σαν σήμερα ήταν που σε είχα ξαναδεί μετά απο 6μήνες και μιλήσαμε και έγιναν όλα όσα έγιναν στη συνέχεια...χάρη σα,'αυτή τη μέρα ήρθαμε ξανά κοντά,και υποσχόμασταν πως θα τα ξεπεράσουμε όλα...εγώ θα χωρίσω,και δε θα φοβόμαστε πια κανέναν...ποιος όμως να ήξερε τι θα γινόταν?Τόσεσ καταστάσεις...τόοοοσες!!Και φέτος τετοια μέρα ουτε καν μιλάμε...ναι για όσα έχουν γίνει...έχουμε κάνει και οι δυο πέτρα τις καρδιές μας και λέμε οτι θα προχωρίσουμε...εγώ τουλαχιστον δε μπορώ καθαρά καθαρά ακόμα...και ούτε ξέρω αν θα μπορέσω βέβαια ποτέ..όμως και απ την αλλη ειναι νωρις για να κρινεις το οτιδήποτε μιας και οι πληγές είναι ακόμα ανοιχτές..Βλέπω στο fb που ανεβάζεις κάποια τραγούδια και ξέρω πως πανε καποια για μενα,όμως τι να πει αυτό?!Απλά χαίρομαι λίγο..ξες..όπως με έκανες πάντα να είμαι χαρούμενη με τον δικό σου μοναδικό τρόπο.Σκέφτομαι πολλά...κατα έναν περίεργο τρόπο ειμαι καλούτσικα τον τελευταίο καιρό..έχω διάθεση και δεν είμαι πεσμένη..νομίζω ότι δε μπορώ να χωρίσω γιατί είμαικαλά καθε φορά που βρίσκομαι μαζι του..αλλά απ'την άλλη δεν υπάρχει στιγμή μέσα στη μέρα που να μην σε σκέφτομαι..να αναρτίμαι τι κάνεις και αν τριγυρνάω και εγώ καθόλου στο δικό σου μυαλο...Λέω όμως οτι ο Θεούλης κάτι ξέρει και τα φέρνει έτσι..για τον οποιοδήποτε λόγο,έπρεπε! να έρθουν έτσι...και αν κάποια στιγμή αλλάξουν θα έχουν το λόγο τους και ίσως τότε να είναι η κατάλληλη στιγμή...Προς το παρόν..!ΦΥΓΕ! Καθαρά Δευτέρα..και πάρε μαζί σου όλες αυτές τις σκέψεις που δεν μ'αφήνουν να ηρεμήσω σήμερα....Θέλω να παραμείνω ήρεμη όσο μπορώ...αυτό δε σημαίνει όμως πως σε ξεχνάω...ξέρεις οτι πολύ δύσκολα θα συμβεί κάτι τέτοιο....ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΠΟΛΥ !!!

Μια του κλέφτη,δυο του κλέφτη,τρεις του κλέφτη,καιιιιι .......

Κουνάω και ξανακουνάω το κεφάλι μου σαστισμένη μετά απο αυτλο που έγινε σήμερα...Δεν μπορώ να το διανοηθώ..Ήμασταν στο ίδιο μέρος..εγώ μ'αυτόν που υποτίθεται χώρισα,και εσύ με την άλλη που τώρα ξεκινάει κάτι,για το οποίο δεν ξες που θες να πάει...

Είχαμε κάνει μια συζήτηση χθες...είπαμε πως ο,τι και αν γίνει θα βρεθούμε την Παρασκευή..μετά απ'αυτό δε ξέρω αν θες να με δεις...Ήξερες οτι ήμουν χωρισμένη ενώ δεν ήμουν...ήξερες πως δε θα έβγαινα σήμερα γιατί είχα διάβασμα..και όμως όλα αυτά δεν ισχύουν..τα είπα για να αποφύγω το προβλεπόμενο...και τελικά την πάτησα!!

Τελικά πόσο δίκιο έχουν που λένε ότι όλα έχουν το λόγο τους...ναι ειμαι σιγουρη!Γιατι ήμασταν εκεί τόση ώρα..την ώρα που εμείς θα φεύγαμε σε είδα πίσω στο βάθος στην ίδια ευθεία ακριβώς μ'εμενα να κάθεσαι πλάτη μ'αυτήν..ενας κρύος ιδρώτας με έλουσε και ενώ μιλούσε ο 'δικός μου'εγώ κοιτούσα να ντυθώ όσο πιο γρήγορα μπορώ για να φύγω..μήπως τυχόν την γλιτώσω..αλλά μπα...να που είχε λοιπόν το λόγο του...5λεπτά νωρίτερα να είχαμε φυει..5λεπτά αργότερα να καθυστερούσατε να καθήσετε δε θα με έβλεπες...δε θα σε έβλεπα...ή έστω αν σας έβαζαν να καθήσετε αλλού..ολόκληρο μαγαζί σας έστειλαν στο δικο μου οπτκο πεδιο...πόσο τυχαίο να είναι τώρα αυτό?Στην περίπτωση αυτή ταιριάζει αυτό που λένε,πως όταν εμείς κάνουμε σχέδια,ο Θεός γελάει μαζί μας!Ακριβώς όμως αυτό μου ταιριάζει..ακριβώς..δε ξέρω τι να πω..τα έχω παίξει...δεν μπορώ να το πιστέψω...

Τώρα δε μένει κάτι...απλά θα περιμένω να δω αν θα γινει αυτό που υποσχεθηκες και υποσχεθηκα την Παρασκευη...εγώ δεν αλλάζω γνώμη..θέλω να κοιμηθούμε μαζί..εσύ να δω μετά απ'αυτό..αχ πόσο ηλήθια είμαι ?Πώς φέρομαι ετσι? Μακάρι να κρατήσεις την υπόσχεσή σου...

Συγγνώμη...ξέρω πως φταίω...όμως.....αν με καταλάβαινες τώρα δε θα ήταν έτσι...
Σ'ΑΓΑΠΩ . . . . .

''Φίλοι'' και ''Εχθροί''

Έχουν γραφτεί τόσα για την φιλία..για τους ανθρώπους αυτούς που είναι δίπλα μας και δεν μας εγκαταλείπουν στα γέλια και στις χαρές και πόσο μάλλον στις λύπες και τις στενοχώριες..τα άτομα αυτά που με μία φράση τους σου απαλήνουν τον πόνο και με ένα γλυκό λόγο πορεύεστε μαζί στα πιο γλυκά ταξίδια του μυαλου και της πραγματικότητας..αυτούς με τους οποίους ορκιζόσουν αιώνια φιλία..αιώνια συντροφιά...και άλλα τόσα..πίστευα πως τίποτα δε μπορεί να μπει ανάμεσα μας...να μας χωρισει..να αλλάξει όλα αυτά τα δεδομένα που με κόπο είχαμε χτίσει..και να που τελικά έγινε...αφήσαμε άλλα άτομα και άλλες καταστασεις να μας ''καβαλήσουν'' και να πάρουν θέση στη καρδιά μας..δεν είχαμε φαίνεται την ίδια δύναμη με παλιά να κρατήσουμε ζωντανό αυτό που ονομάζαμε-φιλία-...άλλαξες..άλλαξα...αλλάξαμε...δεν μου λέει όμως και πολλά αυτό..γιατί όταν έχεις μέσα στη καρδιά σου κάποιους ανθρώπους δύσκολα τους αποχωρίζεσαι..πόσο μάλλον έναν φίλο,που μαζί του έχεις γελάσει,έχεις κλαψει,έχεις υποσχθεί....Πλέον νομίζω πως θα γίνω πολύ σκληρός ανθρωπος.Όλα όσα έχω περάσει τα τελευταία 2χρόνια με ωρίμασαν πολύ σαν άνθρωπο..με έκαναν να δω ποιος ήταν δίπλα μου πάντα και ας υπήρχε σπάνια στην καθημερινότητά μου..και ποιος ήταν πάντα δίπλα μου και όμως ποτέ πραγματικά κοντά μου..Φοβάμαι να δημιουργήσω νέους δεσμούς..δένομαι εύκολα με ανθρώπους..ένα πραγμα μου δίνουν και δίνω δεκα...δεν μετανιώνω γι'αυτό..γιατί ότι έχω κάνει ως τώρα το έκανα μέσα απο την ψυχή μου σε καθε άτομο διαφορετικά..και τα αισθήματα δεν αλλάζουν απ'την μια μερα στη άλλη...ίσως και ποτέ..όμως πλεον κατάλαβα οτι και που έκανα τι έκανα δεν πήρα τα ανάλογα...ούτε γι'αυτο μετανιώνω..γιατί με έκαναν να δω πολλά..μια πικρία μόνο νιώθω...αυτό το κάτι που με πνίγει..που αναρωτιέμαι γιατί να είναι κάποιοι ανθρωποι τόσο σκάρτοι με τους φίλους τους...ώρες-ώρες θέλω να είμαι πιο δυνατή..πιο κακια να το πω?Να μπορω να διεκδικήσω αυτό που θέλω..να είμαι δικαιη..αλλά μετά πάντα μου περνάει...βγαίνει πάλι η καλοσύνη και μετά νευριάζω με τον εαυτό μου..Σέβομαι πολύ την λέξη -φιλία- ,αυτό όμως δεν σημαίνει οτι δε σέβομαι και τον ίδιο μου τον εαυτό..Η ζωή ξέρει πως τα φέρνει..την εμπιστεύομαι...και όπου και να βγει...εγώ όλα αυτά τα άτομα..απ'τα πρώτα..εως και τα τελευταια..θα τα αγαπάω για μια ζωή ! !Γιατί ότι υπήρξε κομμάτι της ζωής μου υπήρξε..και θα υπάρχει για πάντα ! ! !