Kommati ap'tin kardia mou..

Τους αγγέλους πάντα ονειρεύομαι αλλά
με τους δαίμονές μου ζω και υπάρχω τελικά.
Φοβάμαι μα να ‘μαι εδώ μπροστά
φοβάμαι μα στα πόδια δε το βάζω πια.


Γύρνα με στο χθες
σαν παλιά ταινία η ζωή μας να παίξει
πλάνα με σιωπές..
μέχρι στο φιλί μας η ανάσα ν’ αντέξει...

Έχεις βρει άλλη αγάπη ή μονάχος τριγυρνάς;
Γη μου σαν το φεγγάρι γύρω απ’ το όνειρο γυρνάς,
ο θυμός σου είναι άμυνα στον φόβο
μη τυχόν και αισθανθείς, χωρίς μια πατρίδα νικητής.

Έχουμε όλοι ευθύνες που αποφεύγουμε καλά
μα μπροστά της κάποτε τις βρίσκει η καρδιά.
Με βέλη ο έρωτας χτυπά
και θέλει να μη ζούμε εμείς μηχανικά.

Oλη μερα αυτο το τραγουδι το ακουγα...και το μυαλο ταξιδευε..στους πιο περπατημενους προορισμους....

Θεωριες..

1.  Καθένας μας έχει διαφορετικό τρόπο να αντιμετωπίζει τις σκληρές αλήθειες της ζωής του. Άλλοι ρίχνονται στον αγώνα να τις αντιμετωπίσουν όσο καλύτερα μπορούν, και άλλοι φεύγουν. Μερικές φορές λέμε ψέματα σ’ αυτούς που αγαπάμε για να τους προστατεύσουμε από αλήθειες που μπορεί να τους πληγώσουν, και τελικά καταλήγουμε να τους πληγώνουμε περισσότερο. Γιατί το περίεργο με τις αλήθειες είναι πως έχουν μια τάση να αποκαλύπτονται στη χειρότερη στιγμή. Γι’ αυτό κι ο καλύτερος τρόπος να χειριστείς μία αλήθεια είναι να την αντιμετωπίσεις κατάματα.
2.  

α. Στόχος
β. Εμπόδια
γ. Αποτέλεσμα
Όταν ο στόχος συναντά τα εμπόδια το αποτέλεσμα της σύγκρουσης είναι η ζωή που καταλήγουμε να ζούμε.

3.

Το “3″ είναι ένας περίεργος αριθμός γιατί όταν εμφανίζεται έχει μια τάση να περιπλέκει τα πράγματα. Άλλες φορές απειλεί το “2″ που έχουμε προσπαθήσει τόσο πολύ να πετύχουμε. Άλλες φορές μας φέρνει στη μέση ανάμεσα σε δυο επιλογές και δεν είναι πάντα εύκολο να διαλέξουμε. Άλλες φορές ανοίγει έναν τρίτο δρόμο που μπορεί ποτέ να μην είχε περάσει από το μυαλό μας. Κι άλλες φορές εμφανίζεται όταν στη σχέση μας μ’έναν άνθρωπο ζητάμε τη βοήθεια κάποιου άλλου.

 

4.

Η ζωή είναι δρόμος με αμάξια που πάνε κι έρχονται. Άλλες φορές μπαίνεις μέσα και σε ταξιδεύουν κι άλλες φορές περνούν από πάνω σου και σε πατάνε. Ένα μόνο είναι σίγουρο. Ακόμα κι όταν εσύ δεν έχεις δύναμη να συνεχίσεις, η ζωή προχωράει χωρίς να σε ρωτήσει.

5.

Όταν δύο σημεία Α και Β θέλουν το ίδιο πράγμα Γ, γίνεται τρίγωνο. Αν το Γ τώρα δεν είναι πράγμα αλλά είναι άνθρωπος, το τρίγωνο γίνεται ερωτικό. Υπάρχουν όμως κανόνες στην ερωτική γεωμετρία της ζωής μας; Ή τα έχουμε κάνει όλοι τόσο μπάχαλο που ούτε ο Ευκλείδης δεν θα μπορούσε να βγάλει άκρη;

6.Να περιμένεις το καλύτερο. Γύρισε τα προβλήματα σε ευκαιρίες. Ικανοποιήσου με όσα έχεις. Ασχολήσου με το πού θέλεις να πας, όχι με το πού έρχεσαι. Αποφάσισε να είσαι ευτυχισμένος. Αυτή είναι μια συμπεριφορά, μια συνήθεια που καλλιεργείς την κάθε σου μέρα, δεν είναι ανταμοιβη.

Στοχοι !!

Όλοι έχουμε στόχους. Αλλά για να τους πετύχουμε, πρέπει να βγαίνουμε έξω και να τους κυνηγάμε. Και όλοι είμαστε κινούμενοι στόχοι κάποιων άλλων. Ή θα τους πετύχεις, ή θα σε πετύχουν. Ποτέ δεν ξέρεις ποιο θα συμβεί πρώτο. Και δεν μπορείς να πετύχεις τίποτα αν δεν ξέρεις τι θέλεις. Όταν ξέρεις τι θέλεις, τίποτα δεν είναι αδύνατον. Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές αυτό που θέλουμε δεν είναι αυτό που θα μας κάνει ευτυχισμένους. Ακόμα και όταν τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα απ’ ότι το περιμένουμε.

Ελευθερία σημαίνει επιλογές. Και επιλογές σημαίνει δυσκολίες. Κι αυτό σημαίνει ότι σήμερα τα πράγματα είναι πάρα πολύ πιο δύσκολα για να γίνουμε ευτυχισμένοι απ’ ότι ήταν παλιά. Γι’ αυτό κι όταν τα καταφέρουμε, έχει πολύ μεγαλύτερη αξία.

Επιλογες ....

Εφυγα.......Για πρωτη φορα μετα απο 4-5 μηνες εκανα ενα βημα...δεν ξερω TI βημα..ομως τουλαχιστον κουνηθηκα..Παγιδευμενη μεσα στον εαυτο μου..εναν εαυτο που μονο εγω δεν ηξερα που στο καλο εχει κρυφτει εψαχνα να βρω τροπους και λυσεις για να κανω το σωστο..Ποιο σωστο??Και τωρα δηλαδη το εκανα??Τουλαχιστον ξερω πως δεν πληγωνω πλεον το ατομο που αγαπησα πιο πολυ απ'ολους στην ζωη μου...Ενω πριν το εκανα..και ας μην ηξερε...μου εφτανε_εμενα_που ηξερα οτι εκανα συνεχη λαθη και δεν αλλαζα...εμενα εκει..κολλημενη...χωρις να με νοιαζει πραγματικα η ευτυχια του αλλου..η εστω να σταματησω να τον κοροιδευω...Ποσο αχαριστη μπορει να υπηρξα ολο αυτο το καιρο??Δεν θελω να μετανιωνω για ο,τι εχα κανει..γιατι για να το εκανα εκεινη τη στιγμη ετσι ενιωθα..και ειδικα μετα που το συνεχισα...ομως λυπαμαι γιατι θα μπορουσα να ημουν απ'την αρχη σωστη..ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ!

ΝΑΙ!ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ!!

 

!Αυτη με εφαγε...γιατι ειμαι ανασφαλης..και δεν πιστευω καθολου στον εαυτο μου..θελω συνεχη επιβεβαιωση και αγαπη..γιατι Θεε μου??Γιατι??Τοσα καλα μου εχεις δωσει και εγω φερομαι τοσο ασχημα σε οσους αγαπαω?!Αργησα ομως τουλαχιστον εκανα κατι!Δεν εμεινα σταθερη για ακομη μια φορα..Δεν ξερω που θα με βγαλει αυτη η αποφαση μου,ομως απ'το τιποτα κατι θα βγει..ειτε καλο..ειτε κακο...καλυτερα να δοκιμαζεις τις δυνατοτητες σου και να προχωρας γιατι με το να μενεις πισω δεν κανεις απολυτος τιποτα!Ολα περνανε..οι μερες κυλανε...εμεις μεγαλωνουμε..οι αναγκες πολλαπλασιαζονται και εμεις εδω...γι'αυτο ειπα αυτη τη φορα να ορισω εγω τις επιλογες μου..πριν αυτες ορισουν εμενα...να κανω αυτο που λεει η καρδια μου και ακομη και αν ειμαι λαθος,να επανορθωσω...Δεν ξερω που παω..τι θα συναντησω απο δω και περα..πρεπει ομως να μην στεναχωριεμαι...γιατι αλλιως ηταν χειροτερα..και μπορει να γινοντουσαν ακομα πιο χαλια!!Η ζωη ειναι πολυ μικρη για να στεναχωριομαστε ΤΟΣΟ...σιγουρα ολα μεσα ειναι..μεσα απο το καθε ενα κατι παιρνεις...δεν ξερω αν πορευομαι σωστα με τις επιλογες μου ομως μεσα απ'ολο αυτο..κατι θα αφησω..κατι θα παρω...κατι θα ξεχασω..καπου θα γυρισω...με καποιον θα ζησω...μα πανω απ'ολα ειναι καιρος να αγαπησω και λιγο εμενα....

Απεραντο κενο !!

Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από 'δω
κι εγώ ένα φάντασμα στον κόσμο του κλεισμένο
μια Πηνελόπη θολωμένη απ' το ποτό
που έχει το μέλλον της σε σένα κερασμένο
Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από 'δω
κι εγώ πλανήτης σε τροχιά που δεν τελειώνει
να κλέβω κάτι απ' τ' απέραντο κενό
και ν' αγαπώ ό,τι δικό σου με πληγώνει

Μα σαν τις πρώτες τις αγάπες που επιστρέφουνε
συνέχεια φεύγω μακριά σου κι όλο έρχομαι
να με ξεχνάς και να με σβήνεις το ανέχομαι
δεν ονειρεύομαι, δε ζω, δεν παραδέχομαι, μόνο δέχομαι

Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από 'δω
κι εγώ να φτιάχνω στον καθρέφτη άλλη όψη
αφού το αύριο δε θέλει να 'σαι 'δω
στείλε το χθες εδώ και πάλι να με κόψει
Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από 'δω
κι εγώ ένα πρόσωπο που κρύβεται και λειώνει
σ' αυτόν τον κόσμο που ό,τι βλέπω είναι μικρό
μόνο η απόσταση των δυο μας μεγαλώνει

Μα σαν τις πρώτες τις αγάπες που επιστρέφουνε
συνέχεια φεύγω μακριά σου κι όλο έρχομαι
να με ξεχνάς και να με σβήνεις το ανέχομαι
δεν ονειρεύομαι, δε ζω, δεν παραδέχομαι, μόνο δέχομαι..

 Γιατι παντα κατι μενει !!!!

Confused .... :S ....

Και παλι εδω...στην ιδια ουτοπια..ναι αυτη..αυτη,που τα σκηνικα και οι παραστασεις εχουν σταθερους θεατες..μα πιο πολυ ηθοποιους...και πρωτη και καλυτερη ηθοποιος ο ιδιος μου ο εαυτος...που εχς φτασει??Να μην ειμαι με το μερος του εαυτου μου...να μην τον αναγνωριζω..να μην πορευομαι συμφωνα με τα''θελω''μου..αλλα να ακουω τι λενε οι αλλοι...να με νοιαζει τι λενε ολοι οι αλλοι εκει εξω και μια φορα,ΜΙΑ,να μην ακουσω αυτο που θελω πραγματικα να πραξω...Ειμαι εναντιων μου και τι προσπαθω να καταφερω?Να αλλαξω κατι??Πως??Με το να μην ειμαι συμφιλιωμενη κυριως με τον ιδιο μου τον εαυτο μονο να αλλαξω την κατασταση δε μπορεσω σιγουρα!Απ'την αλλη ομως νιωθω τοοσο αδυναμη σαν ατομο ολο αυτο το καιρο να κανω το οτιδιποτε...Καθομαι και αναλογιζομαι,τι εχω δωσει στον εαυτο μου μεχρι σημερα που να το ηθελα πραγματικα..μεσα απο την ψυχη μου!!Ε.Λ.Α.Χ.Ι.Σ.Τ.Α...ειτε επειδη ακουσα τους γονεις μου...ειτε επειδη δν σεβαστηκα τον εαυτο μου...τις φιλιες μου...πραγματα που θεωρουσα δεδομενα και βλεπω οτι εχουν μεινει πολυ λιγα..γιατι καταστρεφω και αλλο τον εαυτο μου?Γιατι δν ακουω τις επιλογεσ μου που φωναζουν απο μεσα μου ετοιμες να εκραγουν?Γιατι να ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟΣΟ για καθε μου κινηση?Επιλογη?Σκεφτομαι το παρελθον μου...εκει που ημουν δημοτικο..που ολα ηταν πολυ πιο γαληνια...ουτε αγχος για το αυριο..ουτε ερωτες που ειχαν και τοοσο βαθυ περιεχομενο..και μονο φιλους που αλλοι αξιζαν και αλλοι απλα υπηρχαν...και το συγκρινω με το τωρα..που ολα αυτα εχουν ισοπεδωθει...Αγχος για ενα αβεβαιο αυριο...ερωτες που δεν μπορουν απλα να σβησουν με ενα ''αντιο'' και φιλους σχεδον ανυπαρκτους...οπως προανεφερα αυτοι που εμειναν και παλι...ηταν αυτοι που αξιζαν...και αυτοι θα μεινουν..Μονη λοιπον χωρις κανεναν ουσιαστικα διπλα σου,μπορεις να τα καταφερεις?Να κοιταξεις μπροστα και να πεις<<ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ>>τωρα θα κανω αυτο που θελω..οπως τ θελω...!πρεπει!να το κανω,γιατι εδω και 4μηνες ολα σταθερα μενουν..ποτε επιτελους θα παψω να κοροιδευω και να ποναω τους αλλους πισω μου(+δεν αναφερομαι σε φιλιες)...
 Αρκετα...αρκετα....οσο μπερδεμενο και αν ειναι το μυαλο μου..πρεπει να βρω μια λυση και αυτη τη φορα να το παρω αποφαση...οτι καποιος θα προχωρησει,καποιος θα αγαπαει.καποιος θα πονεσει..μα ολοι θα θυμουνται!!!Και οι αναμνησεις.. ειναι αυτες..που πονανε.. πιο πολυ ..!!

Η ευθηνη ειναι μονο δικη μου._

Ξυπνησα με τις σκεψεις να εχουν μπλοκαρει το μυαλο μου για ακομη μια φορα...Βλεπω το μαξιλαρακι(δωρο της γιαγιας με τη φωτο του δικου μου και εμενα)να με κοιταζει αυτος με τα ματια του σαν να θελει κατι να μου πει...και παλι σκεφτομαι τον αλλο(Σ)..τι να κανει?!που να ειναι?!Τι ωρα σχολαει αραγε??Αχ τι κρισεις παθαινω?Σπρωχνω το ζεστο παπλωμα που καλυπτει ολο το κορμι μου σε μηκος και σε πλατος και αποφασιζω να κανω αυτο που νιωθω...κατα καποιο τροπο..θα παω εκει που μενει να τον περιμενω...θελω να τον δω...μονο αυτο!2μερες μονο δεν μιλησαμε και νιωθω σα να περασε αιωνας...Σα να βλεπω ηδη πως θα με κοιταξει...με εκεινο το βλεμμα το σαστισμενο και τατυχρονα νευριασμενο και αγανακτισμενο απο τις καταστασεις ετσι οπως συμβαινουν... 

Δεν με νοιαζει....ετσι οπως ειναι ανω κατω ολα μεσα μου δεν δινω σημασια....εγω αυτο θελω και αυτο θα κανω....Διαβαζα πριν σε ενα blog που ελεγε μια κοπελα για τον καθε ανθρωπο τι ευκαιριες δινει στη ζωη του για να νιωσει καλα...και ολοκληρωμενα..και σα να μου ανετρεψε λιγο καποια δεδομενα...Ποτε αφησα τον εαυτο μου να κανει αυτο που θελει πραγματικα τελευταια,χωρις να σκεφτεται το τι θα γινει...και κυριως αφηνοντας πισω για λιγο τον εγωισμο που σαν φυλακη κλεινει την ιδια μου την καρδια....Δε ξερω αν θα κανω καλα που θα παω,ομως..ΘΑ ΠΑΩ!! !Και η μονη ευθηνη που εχω,ειναι αυτη,απεναντι στον ιδιο μου...τον εαυτο._