Οδηγός της ψυχής..

Γιατί πολλές φορές ο ανθρωπος νιώθει τόσο κενός?Γιατί ενώ μπορεί να κάνει όμορφη τη ζωή του,την δυσκολεύει με τον χειρότερο τρόπο?Τα έχουμε όλα και κολλάμε σε λεπτομέρειες που τις κάνουμε να μοιάζουν πραγματικά προβλήματα...Απορώ πολύ με αυτή την τακτική...και εγώ έτσι είμαι..καμμία διαφορά..και απάντηση ακόμη δεν έχω πάρει...Καταλήγω κάπου,και ενώ λέω πως τώρα αυτό θα κάνω,πέφτω στο άλλο άκρο με τα μούτρα..και ξάνα τα ίδια..ο ίδιος κύκλος..
Μάλλον δεν μπορώ να νιώσω μόνη...ανασφάλεια..!μεγάλη θα έλεγα...!Σαν να χρειάζομαι ένα σίγουρο στήριγμα εκεί για'μένα...σα να μην μπορώ να ζήσω μόνη...εξαρτώμενο άτομο θα με χαρακτήριζα εγώ...ανασφασλές....
Κάνω μια αναδρομή στα παλιά και βλέπω οτι πολλοί έγυγαν...και λίγοι έμειναν...πολλά ειπώθηκαν και τα ελάχιστα συνέβησαν...και όσα απαρνιόμουν οτι θα ζήσω,έχω κάνει ήδη την αρχή να συμβούν..τι γίνεται λοιπόν??Όλο αντίθετα θα μου έρχονται?΄Φέρομαι σωστά,ή πάλι θα πληγωθώ?Χρειάζομαι στήρηξη...είναι το μόνο που γνωρίζω πλεον για'μένα..για όλα τα άλλα αφήνω μια μεγάλη αναμονή..να περιμένουν αυτή τη φορά...όπως άφησα τον εαυτο μου να περιμένει για να κοιτάξω εγώ άλλους,ήρθε η ώρα να βάλω και τον εαυτό μου λίγο μπροστά..να τον ακούσω...
Αν είχε στόμα και φωνή,σίγουρα θα ήταν πολύ θυμωμένη...ίσως και να μην μου μιλούσε καν..και δε θα το άντεχα απόρριψη και απο τον ίδιο μου τον εαυτό..όχι πως τώρα δεν είναι έτσι,αλλά τουλάχιστον ξέρω,οτι δε θα μου μιλήσει..Θέλω να πιστέψω σ'εμένα και να γιατρέψω όλες μου τις πληγές..και θα το κάνω!Θα πιστεύω σ'εμένα και στις ικανότητες μου και θα κάνω όλα μου τα όνειρα πραγματικότητα...θα φέρομαι πολύ πιο σωστά στους ανθρώπους..δε θα τους πληγώνω...θα είμαι όσο πιο τίμια μπορώ...αυτά ζητάω...αυτά μου έχουν λείψει...αυτά θέλω να ξανακερδίσω!!!
Να κλείσω τα μάτια μου και να κοιμάμαι ήρεμα...να ξυπνάω και να λάμπω απο ευτυχία που αντικριζω για ακόμη ένα πρωινο,το φως του ήλιου..τον αέρα στο κορμί μου...όλα αυτά τα απλά και καθημερινά πράγματα που έχουν αξία και εμείς τα έχουμε εκμηδενίσει...
Πρέπει να ζήσω!Πρέπει να είμαι εγώ ο οδηγός της ζωής μου..και καπετάνιος της μοίρας  μου!!!

''Ναρκωτικο''

Προσπαθώ να σε καταλάβω...να μπω μέσα στο μυαλό σου...να τρυπώσω σε κάθε σκέψη και να δω με ποια λογική κάνεις τι κάνεις...Ξέρεις δε θέλω να κάθομαι και να γράφω όλα όσα σκέφτομαι για'σένα..για'μας...ίσως με φοβίζει αυτό...ίσως δε θέλω να χαλάσω την εικόνα μου για'σένα..
Προσπαθώ να μην στο δείχνω..να σου δείχνω πως είμαι καλά..πως σε εμπιστεύομαι!Όχι πως δεν είναι έτσι,μα,σκέψου λίγο τι κάνεις στον εαυτό σου..Έχεις διαλογιστεί ποτέ πόσο πολύτιμη είναι η ζωή?Πόσα μας χαρίζει....έτσι απλόχερα...και εσύ τα δίνεις μία και πάνε όλα πέρα...δε μπορώ να σε καταλάβω....αλήθεια....ίσως δεν πόνεσες ποτέ σου...ίσως δεν κατάλαβες πως είναι καποιος δικός σου ανθρωπος να κινδυνεύει...να χάνεις τη γη κάτω απο τα πόδια σου και να τρέμεις στην ιδέα οτι μπορεί να ξυπνήσεις και να μην είναι άλλο εκεί για'σένα..και έσύ καταστρέφεις μόνος σου το ίδιο σου το δημιουργημα...-τον εαυτό σου-....σταμάτα να το κάνεις!!!Ξέφθγε απο τη μάζα...μην ακολουθάς όλους αυτούς που δεν με ενδιαφέρει αν κοιτάνε τον εαυτό τους..εγώ εσένα θέλω να προστατεύσω...δε θέλω να πάθεις ΠΟΤΕ,ΤΙΠΟΤΑ !!΄
Τι προσπαθείς να κρύψεις πίσω απο αυτό το προσωπείο?Και μην μου πεις πάλι οτι το κάνεις για την παρέα..οτι το γουστάρεις γιατί έχει φάση...αυτά εγώ τ'ακούω βερεσέ...
Απλά πίστεψε με πως μ'αυτό το τρόπο δε θα καταφέρεις τίποτα...όλα είναι στιγμιαία...ξεχνάς εκείνη τη στιγμή και είσαι στο δικο σου κόσμο..αλλά μόνο εκείνη τη στιγμή...δεν έχεισ λόγο να το κάνεις...άνοιξε τα μάτια σου...δες τι είναι καλό για'σενα και τι όχι...
Δίπλα σου έχεις άτομα που σ'αγαπάνε...σ'αγαπάνε γι'αυτό που είσαι..όχι γι'αυτο που γίνεσαι..
Και νώθω πως έχεις αλλάξει...για την ακρίβεια έχεις ''χαλάσει'' ....Δεν ήσουν έτσι όπως σε ήξερα..λίγο το σχολείο,λίγο οι γονείς,λίγο οι σχέσεις που σε πληγώσανε και οι ανθρωποι που σε εκαναν να πιστέψεις σ'αυτούς και τελικά ήταν τόσο σκάρτοι..όμως αυτή είναι η ζωή...με τα άσχημα και τα όμορφα...

Εγώ είμαι εδώ για'σένα...*πάντα*ήμουν...όσο και αν λάθος φέρθηκα μ'εμάς,πάντα σε νοιαζόμουν...πάντα σε σκεφτόμουν και μετανιωνα για τα λάθη μου...και τώρα θέλω να σου χαρίσω όσα σου στέρησα τότε που εσύ μου τα'δινες απλόχερα...Δεν είμαι τόσο λάθος νομίζω...ξέρω πως μέσα μου,όσο λάθος και αν λες οτι είμαι,είμαι καλός ανθρωπος..έχασα τον εαυτο μου μαζί και τα πιστευω μου..και προσπαθώ να γιατρευτώ απο τα πάντα...Σε χρειάζομαι στη ζωη μου...και σου υπόσχομαι αυτή τη φορά να κάνω όσα άργησα να κάνω..και όπως θα έχω εγώ εσένα,έτσι και εσύ να έχεις εμένα...γιατί όταν ξέρεις πως έχεισ δίπλα σου κάποιον να σε στηρίζει και να σου λέει ''είμαι εδώ..μαζί θα τα καταφέρουμε'',όλα είναι πιο εύκολα...ή τουλάχιστον έτσι μοιάζουν...Άλλωστε πίστευα πως το μόνο -ναρκωτικό-που θα σε κάνει να εθιστείς,θα είμαι εγώ...όπως μου έλεγες παλιά...απόδειξε το μου λοιπόν τώρα...τώρα...σ'αυτήν ακριβώς την στιγμή της αδυναμίας(?)οτι αυτό που επιδράει πάνω σου έχει όνομα και ψυχή..και όχι όνομα και καταστροφή !!

Απάντησε μου..

Απλά κάθομαι και σκέφτομαι και λέω..πώς γίνεται κάποιος ο οποίος έχει νιώσει και λέει πως νιώθει αγάπη για'σένα,ταυτόχρονα σε στιγμές αδυναμίας να σε πληγώνει με τα λόγια του?!!Πώς μπορείς και το κάνεις?Όσο και αν έχεις πληγωθεί μέσα από τις καταστάσεις μας..όσα και αν έχουμε μοιραστεί μαζί...πώς?Πως μπορείς να με αποκαλείς με την πιο άσχημη λέξη για μια γυναίκα και μετά να μου λες πόσο μ'αγαπάς..στιγμή αδυναμίας??Εγώ ξέρω οτι και σε τέτοιες στιγμές αν δεν θες,τέτοιες κουβέντες δεν ξεστομίζεις....
Και μετά αναρωτίεμαι..γιατί το δέχομαι...έχω φταίξει σε πολλά και εγώ..ναι!'Ομως γιατί να δεχτώ να με αποκαλέσεις έτσι?Μπορεί να έχεις κάνει πολλά..πράγματα ουσιαστικά..και πάντα έλεγες πως είμαι παντού λάθος!Κάνω ένα λάθος και μετά τα βρήσκεις όλα άκυρα!!!Με έκανες να μην πιστεύω καθόλου στον εαυτό μου και όμως είμαι ακόμα εδώ..γιατί νιώθω πολλά για'σένα...εγώ είμαι η παράλογη λοιπόν ή εσύ?Εγώ που ξέρω οτι δεν είναι ωραία η συμπεριφορά σου,ή εσύ που ενώ μέσα σου ξέρεις την αλήθεια δεν την δέχεσαι?Εχω κουραστεί να με βρίσκεις παντού λάθος...να μην με πιστεύεις για τίποτα...να΄νιώθω τόσο αποτυχημένη και λάθος όσων αφορά ''εμάς'' ....όχι..δεν είμαι τόσο λάθος ανθρωπος...μπορώ να κατανοήσω το ότι σε πλήγωσα και να κάνω ότι μπορω για να επανορθώσω,όμως κατανόησε έστω και λίγο και εσύ εμένα..μην τα θες όλα δικά σου..έκανα λάθη και πατάς μόνο εκεί..δε κοιτάς να προχωρήσουμε!!!

Λες οτι θες,μα ως εκεί..καμμία προσπάθεια..και μ'αφήνεις πάλι μόνη..μόνη...να παλεύω να διώξω τα λάθη μου και εσύ να τα χτυπάς ξανά και ξανά...Γιατί με μπερδεύεις τόσο?Δε καταλαβαίνεις οτι έτσι με κάνεις πέρα?Θέλω να μείνω..να κάνω μια νέα αρχή,αλλά εσύ δε με βοηθάς..και έχω που έχω τα δικά μου,δε λες να σταματήσεις να με κρίνεις κιόλλας..εγώ ξέρω,πως όταν κάποιος αγαπάει συγχωρεί και δεν εγκαταλειπει!!Τώρα τι συμβαίνει??Νιώθω μια ασφυξία..σαν να μου έχουν βάλει βαράκια στις τσέπες και να μ'έχουν ρίξει στη θάλασσα,χωρίς να μπορώ να βγω στην επιφάνεια..Και χρόνο με τον χρόνο καταλαβαίνω οτι αυτά τα ''βαράκια'' τα έχει βάλει η ίδια μου η ψυχη..για να μου δείξει οτι δεν είναι ικανοποιημένη και να με κινητοποιήσει να αλλάξω..όμως εγώ εκεί που πάω να σηκωθώ,ξαναπέφτω...ίσως τελικά,να μην μπορώ να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου...ίσως πρέπει να απευθυνθώ κάπου πιο ειδικά..μέχρι τότε όμως θα ΄μοιράζομαι όλες τις μπερδεμένες σκέψεις μου,μαζί σας..!!

Σκέψεις κουβάρι !!

Έρχονται στιγμές στη ζωή που αναρωτίεσαι για πράγματα..για καταστάσεις..για ανθρώπους που ήρθαν στη ζωη σου με τον πιο όμορφο τρόπο και την κυρίευσαν με μοναδικό τρόπο..Άνθρωποι που περίμενες οτι θα έχουν διάρκεια,και τελικά,αν και είχαν διάρκεια έπρεπε να τους αποχωριστείς..έφταιξες και εσύ..και το ξέρεις πολύ καλά..Αν και πάλεψες στο παρελθόν για να τους κρατήσεις στη ζωή σου,ήρθε η ώρα να αναλογιστείς το κακό που προκάλεσες στο μέλλον..Πάντα τα είχες όλα..και τώρα πρέπει να επιλέξεις τι θες να κρατήσεις,και τι να αφήσεις..καιρός δεν είναι?Δύσκολη αυτή ζυγαριά..Ζυγίζεις και τα δύο και δεν βλέπεις διαφορά..ποιο ζυγίζει πιο πολύ?Πιο ΄πρέπει να κρατήσεις?Και εκεί είναι που μπερδεύεσαι..Φοβάσαι να διαλέξεις μήπως και δεν αξίζει αυτό που θα προτιμήσεις για'σενα...μήπως κάνεις για άλλη μια φορά *λάθος* ..
Δε θέλεις να μείνεις μόνη..ΚΑΙ αυτό το ξέρεις..πρέπει να πάρεις κάτι γρήγορα..να αποφασίσεις πριν τα πάρουν άλλοι και τα δύο πριν απο'σενα και δεν μείνει τίποτα τελικά να έχεις για να ζυγίσεις πάνω στην ζυγαριά..Σταμάτα να φθείρεις μόνη σου τον εαυτό σου..γιατί μόνο εσένα χαλάς!Αγάπα τον εαυτό σου και μην τον τιμωρείς παρ'όλες τις σκέψεις που κάνει..Δείξε πως τον έχεις εμπιστοσύνη και μην φοβάσαι να κάνεις ένα βήμα παραπάνω..άλλωστε τα λάθη για τους ανθρώπους δεν είναι???
                          Δεν ξέρω για ποιον τα λέω..τα λέω έτσι,ή τα λέω για να τ'ακούσω κ'εγώ?
                           Πφφ....Λένε πως το δυσκολότερο πράγμα είναι να νικήσεις τον εαυτό σου..

                          και ίσως έχουν δίκιο..γιατί δεν είναι ένας..αλλά πολλοί..

Come Back *

Πόσος καιρός πέρασε από την τελευταία φορά που κάθησα να γράψω και να μοιραστώ μαζί σας τις ανησυχίες μου..τα προβλήματά μου..τις χαρές μου..
Πέρασε πολύς..αλλά δεν είχα την δύναμη κιόλλας να γράψω όσα μου συνέβαιναν..όχι πως τώρα όλα εχουν αλλάξει μα νιώθω την ανάγκη να το κάνω..Μου λείψατε όλοι εσείς και μαζί με εσάς και οι συμβουλές σας..Παρ'όλα αυτά όλον αυτό το καιρό που δεν έγραφα,έμπαινα και διάβαζα τις δικές σας αναρτήσεις..και έπερνα δύναμη και κουράγο μέσα απ'αυτές!!Καλή μέρα σε όλους!!

Σαν σήμερα πριν ένα χρόνο !

Καθαρα Δευτέρα...πωω...πέρασε ένας χρόνος...μου δημιουργεί έναν κόμπο στο στομάχι...στην καρδιά...στο λαιμό...Σαν σήμερα ήταν που σε είχα ξαναδεί μετά απο 6μήνες και μιλήσαμε και έγιναν όλα όσα έγιναν στη συνέχεια...χάρη σα,'αυτή τη μέρα ήρθαμε ξανά κοντά,και υποσχόμασταν πως θα τα ξεπεράσουμε όλα...εγώ θα χωρίσω,και δε θα φοβόμαστε πια κανέναν...ποιος όμως να ήξερε τι θα γινόταν?Τόσεσ καταστάσεις...τόοοοσες!!Και φέτος τετοια μέρα ουτε καν μιλάμε...ναι για όσα έχουν γίνει...έχουμε κάνει και οι δυο πέτρα τις καρδιές μας και λέμε οτι θα προχωρίσουμε...εγώ τουλαχιστον δε μπορώ καθαρά καθαρά ακόμα...και ούτε ξέρω αν θα μπορέσω βέβαια ποτέ..όμως και απ την αλλη ειναι νωρις για να κρινεις το οτιδήποτε μιας και οι πληγές είναι ακόμα ανοιχτές..Βλέπω στο fb που ανεβάζεις κάποια τραγούδια και ξέρω πως πανε καποια για μενα,όμως τι να πει αυτό?!Απλά χαίρομαι λίγο..ξες..όπως με έκανες πάντα να είμαι χαρούμενη με τον δικό σου μοναδικό τρόπο.Σκέφτομαι πολλά...κατα έναν περίεργο τρόπο ειμαι καλούτσικα τον τελευταίο καιρό..έχω διάθεση και δεν είμαι πεσμένη..νομίζω ότι δε μπορώ να χωρίσω γιατί είμαικαλά καθε φορά που βρίσκομαι μαζι του..αλλά απ'την άλλη δεν υπάρχει στιγμή μέσα στη μέρα που να μην σε σκέφτομαι..να αναρτίμαι τι κάνεις και αν τριγυρνάω και εγώ καθόλου στο δικό σου μυαλο...Λέω όμως οτι ο Θεούλης κάτι ξέρει και τα φέρνει έτσι..για τον οποιοδήποτε λόγο,έπρεπε! να έρθουν έτσι...και αν κάποια στιγμή αλλάξουν θα έχουν το λόγο τους και ίσως τότε να είναι η κατάλληλη στιγμή...Προς το παρόν..!ΦΥΓΕ! Καθαρά Δευτέρα..και πάρε μαζί σου όλες αυτές τις σκέψεις που δεν μ'αφήνουν να ηρεμήσω σήμερα....Θέλω να παραμείνω ήρεμη όσο μπορώ...αυτό δε σημαίνει όμως πως σε ξεχνάω...ξέρεις οτι πολύ δύσκολα θα συμβεί κάτι τέτοιο....ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΠΟΛΥ !!!

Μια του κλέφτη,δυο του κλέφτη,τρεις του κλέφτη,καιιιιι .......

Κουνάω και ξανακουνάω το κεφάλι μου σαστισμένη μετά απο αυτλο που έγινε σήμερα...Δεν μπορώ να το διανοηθώ..Ήμασταν στο ίδιο μέρος..εγώ μ'αυτόν που υποτίθεται χώρισα,και εσύ με την άλλη που τώρα ξεκινάει κάτι,για το οποίο δεν ξες που θες να πάει...

Είχαμε κάνει μια συζήτηση χθες...είπαμε πως ο,τι και αν γίνει θα βρεθούμε την Παρασκευή..μετά απ'αυτό δε ξέρω αν θες να με δεις...Ήξερες οτι ήμουν χωρισμένη ενώ δεν ήμουν...ήξερες πως δε θα έβγαινα σήμερα γιατί είχα διάβασμα..και όμως όλα αυτά δεν ισχύουν..τα είπα για να αποφύγω το προβλεπόμενο...και τελικά την πάτησα!!

Τελικά πόσο δίκιο έχουν που λένε ότι όλα έχουν το λόγο τους...ναι ειμαι σιγουρη!Γιατι ήμασταν εκεί τόση ώρα..την ώρα που εμείς θα φεύγαμε σε είδα πίσω στο βάθος στην ίδια ευθεία ακριβώς μ'εμενα να κάθεσαι πλάτη μ'αυτήν..ενας κρύος ιδρώτας με έλουσε και ενώ μιλούσε ο 'δικός μου'εγώ κοιτούσα να ντυθώ όσο πιο γρήγορα μπορώ για να φύγω..μήπως τυχόν την γλιτώσω..αλλά μπα...να που είχε λοιπόν το λόγο του...5λεπτά νωρίτερα να είχαμε φυει..5λεπτά αργότερα να καθυστερούσατε να καθήσετε δε θα με έβλεπες...δε θα σε έβλεπα...ή έστω αν σας έβαζαν να καθήσετε αλλού..ολόκληρο μαγαζί σας έστειλαν στο δικο μου οπτκο πεδιο...πόσο τυχαίο να είναι τώρα αυτό?Στην περίπτωση αυτή ταιριάζει αυτό που λένε,πως όταν εμείς κάνουμε σχέδια,ο Θεός γελάει μαζί μας!Ακριβώς όμως αυτό μου ταιριάζει..ακριβώς..δε ξέρω τι να πω..τα έχω παίξει...δεν μπορώ να το πιστέψω...

Τώρα δε μένει κάτι...απλά θα περιμένω να δω αν θα γινει αυτό που υποσχεθηκες και υποσχεθηκα την Παρασκευη...εγώ δεν αλλάζω γνώμη..θέλω να κοιμηθούμε μαζί..εσύ να δω μετά απ'αυτό..αχ πόσο ηλήθια είμαι ?Πώς φέρομαι ετσι? Μακάρι να κρατήσεις την υπόσχεσή σου...

Συγγνώμη...ξέρω πως φταίω...όμως.....αν με καταλάβαινες τώρα δε θα ήταν έτσι...
Σ'ΑΓΑΠΩ . . . . .