Απάντησε μου..

Απλά κάθομαι και σκέφτομαι και λέω..πώς γίνεται κάποιος ο οποίος έχει νιώσει και λέει πως νιώθει αγάπη για'σένα,ταυτόχρονα σε στιγμές αδυναμίας να σε πληγώνει με τα λόγια του?!!Πώς μπορείς και το κάνεις?Όσο και αν έχεις πληγωθεί μέσα από τις καταστάσεις μας..όσα και αν έχουμε μοιραστεί μαζί...πώς?Πως μπορείς να με αποκαλείς με την πιο άσχημη λέξη για μια γυναίκα και μετά να μου λες πόσο μ'αγαπάς..στιγμή αδυναμίας??Εγώ ξέρω οτι και σε τέτοιες στιγμές αν δεν θες,τέτοιες κουβέντες δεν ξεστομίζεις....
Και μετά αναρωτίεμαι..γιατί το δέχομαι...έχω φταίξει σε πολλά και εγώ..ναι!'Ομως γιατί να δεχτώ να με αποκαλέσεις έτσι?Μπορεί να έχεις κάνει πολλά..πράγματα ουσιαστικά..και πάντα έλεγες πως είμαι παντού λάθος!Κάνω ένα λάθος και μετά τα βρήσκεις όλα άκυρα!!!Με έκανες να μην πιστεύω καθόλου στον εαυτό μου και όμως είμαι ακόμα εδώ..γιατί νιώθω πολλά για'σένα...εγώ είμαι η παράλογη λοιπόν ή εσύ?Εγώ που ξέρω οτι δεν είναι ωραία η συμπεριφορά σου,ή εσύ που ενώ μέσα σου ξέρεις την αλήθεια δεν την δέχεσαι?Εχω κουραστεί να με βρίσκεις παντού λάθος...να μην με πιστεύεις για τίποτα...να΄νιώθω τόσο αποτυχημένη και λάθος όσων αφορά ''εμάς'' ....όχι..δεν είμαι τόσο λάθος ανθρωπος...μπορώ να κατανοήσω το ότι σε πλήγωσα και να κάνω ότι μπορω για να επανορθώσω,όμως κατανόησε έστω και λίγο και εσύ εμένα..μην τα θες όλα δικά σου..έκανα λάθη και πατάς μόνο εκεί..δε κοιτάς να προχωρήσουμε!!!

Λες οτι θες,μα ως εκεί..καμμία προσπάθεια..και μ'αφήνεις πάλι μόνη..μόνη...να παλεύω να διώξω τα λάθη μου και εσύ να τα χτυπάς ξανά και ξανά...Γιατί με μπερδεύεις τόσο?Δε καταλαβαίνεις οτι έτσι με κάνεις πέρα?Θέλω να μείνω..να κάνω μια νέα αρχή,αλλά εσύ δε με βοηθάς..και έχω που έχω τα δικά μου,δε λες να σταματήσεις να με κρίνεις κιόλλας..εγώ ξέρω,πως όταν κάποιος αγαπάει συγχωρεί και δεν εγκαταλειπει!!Τώρα τι συμβαίνει??Νιώθω μια ασφυξία..σαν να μου έχουν βάλει βαράκια στις τσέπες και να μ'έχουν ρίξει στη θάλασσα,χωρίς να μπορώ να βγω στην επιφάνεια..Και χρόνο με τον χρόνο καταλαβαίνω οτι αυτά τα ''βαράκια'' τα έχει βάλει η ίδια μου η ψυχη..για να μου δείξει οτι δεν είναι ικανοποιημένη και να με κινητοποιήσει να αλλάξω..όμως εγώ εκεί που πάω να σηκωθώ,ξαναπέφτω...ίσως τελικά,να μην μπορώ να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου...ίσως πρέπει να απευθυνθώ κάπου πιο ειδικά..μέχρι τότε όμως θα ΄μοιράζομαι όλες τις μπερδεμένες σκέψεις μου,μαζί σας..!!

Σκέψεις κουβάρι !!

Έρχονται στιγμές στη ζωή που αναρωτίεσαι για πράγματα..για καταστάσεις..για ανθρώπους που ήρθαν στη ζωη σου με τον πιο όμορφο τρόπο και την κυρίευσαν με μοναδικό τρόπο..Άνθρωποι που περίμενες οτι θα έχουν διάρκεια,και τελικά,αν και είχαν διάρκεια έπρεπε να τους αποχωριστείς..έφταιξες και εσύ..και το ξέρεις πολύ καλά..Αν και πάλεψες στο παρελθόν για να τους κρατήσεις στη ζωή σου,ήρθε η ώρα να αναλογιστείς το κακό που προκάλεσες στο μέλλον..Πάντα τα είχες όλα..και τώρα πρέπει να επιλέξεις τι θες να κρατήσεις,και τι να αφήσεις..καιρός δεν είναι?Δύσκολη αυτή ζυγαριά..Ζυγίζεις και τα δύο και δεν βλέπεις διαφορά..ποιο ζυγίζει πιο πολύ?Πιο ΄πρέπει να κρατήσεις?Και εκεί είναι που μπερδεύεσαι..Φοβάσαι να διαλέξεις μήπως και δεν αξίζει αυτό που θα προτιμήσεις για'σενα...μήπως κάνεις για άλλη μια φορά *λάθος* ..
Δε θέλεις να μείνεις μόνη..ΚΑΙ αυτό το ξέρεις..πρέπει να πάρεις κάτι γρήγορα..να αποφασίσεις πριν τα πάρουν άλλοι και τα δύο πριν απο'σενα και δεν μείνει τίποτα τελικά να έχεις για να ζυγίσεις πάνω στην ζυγαριά..Σταμάτα να φθείρεις μόνη σου τον εαυτό σου..γιατί μόνο εσένα χαλάς!Αγάπα τον εαυτό σου και μην τον τιμωρείς παρ'όλες τις σκέψεις που κάνει..Δείξε πως τον έχεις εμπιστοσύνη και μην φοβάσαι να κάνεις ένα βήμα παραπάνω..άλλωστε τα λάθη για τους ανθρώπους δεν είναι???
                          Δεν ξέρω για ποιον τα λέω..τα λέω έτσι,ή τα λέω για να τ'ακούσω κ'εγώ?
                           Πφφ....Λένε πως το δυσκολότερο πράγμα είναι να νικήσεις τον εαυτό σου..

                          και ίσως έχουν δίκιο..γιατί δεν είναι ένας..αλλά πολλοί..

Come Back *

Πόσος καιρός πέρασε από την τελευταία φορά που κάθησα να γράψω και να μοιραστώ μαζί σας τις ανησυχίες μου..τα προβλήματά μου..τις χαρές μου..
Πέρασε πολύς..αλλά δεν είχα την δύναμη κιόλλας να γράψω όσα μου συνέβαιναν..όχι πως τώρα όλα εχουν αλλάξει μα νιώθω την ανάγκη να το κάνω..Μου λείψατε όλοι εσείς και μαζί με εσάς και οι συμβουλές σας..Παρ'όλα αυτά όλον αυτό το καιρό που δεν έγραφα,έμπαινα και διάβαζα τις δικές σας αναρτήσεις..και έπερνα δύναμη και κουράγο μέσα απ'αυτές!!Καλή μέρα σε όλους!!

Σαν σήμερα πριν ένα χρόνο !

Καθαρα Δευτέρα...πωω...πέρασε ένας χρόνος...μου δημιουργεί έναν κόμπο στο στομάχι...στην καρδιά...στο λαιμό...Σαν σήμερα ήταν που σε είχα ξαναδεί μετά απο 6μήνες και μιλήσαμε και έγιναν όλα όσα έγιναν στη συνέχεια...χάρη σα,'αυτή τη μέρα ήρθαμε ξανά κοντά,και υποσχόμασταν πως θα τα ξεπεράσουμε όλα...εγώ θα χωρίσω,και δε θα φοβόμαστε πια κανέναν...ποιος όμως να ήξερε τι θα γινόταν?Τόσεσ καταστάσεις...τόοοοσες!!Και φέτος τετοια μέρα ουτε καν μιλάμε...ναι για όσα έχουν γίνει...έχουμε κάνει και οι δυο πέτρα τις καρδιές μας και λέμε οτι θα προχωρίσουμε...εγώ τουλαχιστον δε μπορώ καθαρά καθαρά ακόμα...και ούτε ξέρω αν θα μπορέσω βέβαια ποτέ..όμως και απ την αλλη ειναι νωρις για να κρινεις το οτιδήποτε μιας και οι πληγές είναι ακόμα ανοιχτές..Βλέπω στο fb που ανεβάζεις κάποια τραγούδια και ξέρω πως πανε καποια για μενα,όμως τι να πει αυτό?!Απλά χαίρομαι λίγο..ξες..όπως με έκανες πάντα να είμαι χαρούμενη με τον δικό σου μοναδικό τρόπο.Σκέφτομαι πολλά...κατα έναν περίεργο τρόπο ειμαι καλούτσικα τον τελευταίο καιρό..έχω διάθεση και δεν είμαι πεσμένη..νομίζω ότι δε μπορώ να χωρίσω γιατί είμαικαλά καθε φορά που βρίσκομαι μαζι του..αλλά απ'την άλλη δεν υπάρχει στιγμή μέσα στη μέρα που να μην σε σκέφτομαι..να αναρτίμαι τι κάνεις και αν τριγυρνάω και εγώ καθόλου στο δικό σου μυαλο...Λέω όμως οτι ο Θεούλης κάτι ξέρει και τα φέρνει έτσι..για τον οποιοδήποτε λόγο,έπρεπε! να έρθουν έτσι...και αν κάποια στιγμή αλλάξουν θα έχουν το λόγο τους και ίσως τότε να είναι η κατάλληλη στιγμή...Προς το παρόν..!ΦΥΓΕ! Καθαρά Δευτέρα..και πάρε μαζί σου όλες αυτές τις σκέψεις που δεν μ'αφήνουν να ηρεμήσω σήμερα....Θέλω να παραμείνω ήρεμη όσο μπορώ...αυτό δε σημαίνει όμως πως σε ξεχνάω...ξέρεις οτι πολύ δύσκολα θα συμβεί κάτι τέτοιο....ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΠΟΛΥ !!!

Μια του κλέφτη,δυο του κλέφτη,τρεις του κλέφτη,καιιιιι .......

Κουνάω και ξανακουνάω το κεφάλι μου σαστισμένη μετά απο αυτλο που έγινε σήμερα...Δεν μπορώ να το διανοηθώ..Ήμασταν στο ίδιο μέρος..εγώ μ'αυτόν που υποτίθεται χώρισα,και εσύ με την άλλη που τώρα ξεκινάει κάτι,για το οποίο δεν ξες που θες να πάει...

Είχαμε κάνει μια συζήτηση χθες...είπαμε πως ο,τι και αν γίνει θα βρεθούμε την Παρασκευή..μετά απ'αυτό δε ξέρω αν θες να με δεις...Ήξερες οτι ήμουν χωρισμένη ενώ δεν ήμουν...ήξερες πως δε θα έβγαινα σήμερα γιατί είχα διάβασμα..και όμως όλα αυτά δεν ισχύουν..τα είπα για να αποφύγω το προβλεπόμενο...και τελικά την πάτησα!!

Τελικά πόσο δίκιο έχουν που λένε ότι όλα έχουν το λόγο τους...ναι ειμαι σιγουρη!Γιατι ήμασταν εκεί τόση ώρα..την ώρα που εμείς θα φεύγαμε σε είδα πίσω στο βάθος στην ίδια ευθεία ακριβώς μ'εμενα να κάθεσαι πλάτη μ'αυτήν..ενας κρύος ιδρώτας με έλουσε και ενώ μιλούσε ο 'δικός μου'εγώ κοιτούσα να ντυθώ όσο πιο γρήγορα μπορώ για να φύγω..μήπως τυχόν την γλιτώσω..αλλά μπα...να που είχε λοιπόν το λόγο του...5λεπτά νωρίτερα να είχαμε φυει..5λεπτά αργότερα να καθυστερούσατε να καθήσετε δε θα με έβλεπες...δε θα σε έβλεπα...ή έστω αν σας έβαζαν να καθήσετε αλλού..ολόκληρο μαγαζί σας έστειλαν στο δικο μου οπτκο πεδιο...πόσο τυχαίο να είναι τώρα αυτό?Στην περίπτωση αυτή ταιριάζει αυτό που λένε,πως όταν εμείς κάνουμε σχέδια,ο Θεός γελάει μαζί μας!Ακριβώς όμως αυτό μου ταιριάζει..ακριβώς..δε ξέρω τι να πω..τα έχω παίξει...δεν μπορώ να το πιστέψω...

Τώρα δε μένει κάτι...απλά θα περιμένω να δω αν θα γινει αυτό που υποσχεθηκες και υποσχεθηκα την Παρασκευη...εγώ δεν αλλάζω γνώμη..θέλω να κοιμηθούμε μαζί..εσύ να δω μετά απ'αυτό..αχ πόσο ηλήθια είμαι ?Πώς φέρομαι ετσι? Μακάρι να κρατήσεις την υπόσχεσή σου...

Συγγνώμη...ξέρω πως φταίω...όμως.....αν με καταλάβαινες τώρα δε θα ήταν έτσι...
Σ'ΑΓΑΠΩ . . . . .

''Φίλοι'' και ''Εχθροί''

Έχουν γραφτεί τόσα για την φιλία..για τους ανθρώπους αυτούς που είναι δίπλα μας και δεν μας εγκαταλείπουν στα γέλια και στις χαρές και πόσο μάλλον στις λύπες και τις στενοχώριες..τα άτομα αυτά που με μία φράση τους σου απαλήνουν τον πόνο και με ένα γλυκό λόγο πορεύεστε μαζί στα πιο γλυκά ταξίδια του μυαλου και της πραγματικότητας..αυτούς με τους οποίους ορκιζόσουν αιώνια φιλία..αιώνια συντροφιά...και άλλα τόσα..πίστευα πως τίποτα δε μπορεί να μπει ανάμεσα μας...να μας χωρισει..να αλλάξει όλα αυτά τα δεδομένα που με κόπο είχαμε χτίσει..και να που τελικά έγινε...αφήσαμε άλλα άτομα και άλλες καταστασεις να μας ''καβαλήσουν'' και να πάρουν θέση στη καρδιά μας..δεν είχαμε φαίνεται την ίδια δύναμη με παλιά να κρατήσουμε ζωντανό αυτό που ονομάζαμε-φιλία-...άλλαξες..άλλαξα...αλλάξαμε...δεν μου λέει όμως και πολλά αυτό..γιατί όταν έχεις μέσα στη καρδιά σου κάποιους ανθρώπους δύσκολα τους αποχωρίζεσαι..πόσο μάλλον έναν φίλο,που μαζί του έχεις γελάσει,έχεις κλαψει,έχεις υποσχθεί....Πλέον νομίζω πως θα γίνω πολύ σκληρός ανθρωπος.Όλα όσα έχω περάσει τα τελευταία 2χρόνια με ωρίμασαν πολύ σαν άνθρωπο..με έκαναν να δω ποιος ήταν δίπλα μου πάντα και ας υπήρχε σπάνια στην καθημερινότητά μου..και ποιος ήταν πάντα δίπλα μου και όμως ποτέ πραγματικά κοντά μου..Φοβάμαι να δημιουργήσω νέους δεσμούς..δένομαι εύκολα με ανθρώπους..ένα πραγμα μου δίνουν και δίνω δεκα...δεν μετανιώνω γι'αυτό..γιατί ότι έχω κάνει ως τώρα το έκανα μέσα απο την ψυχή μου σε καθε άτομο διαφορετικά..και τα αισθήματα δεν αλλάζουν απ'την μια μερα στη άλλη...ίσως και ποτέ..όμως πλεον κατάλαβα οτι και που έκανα τι έκανα δεν πήρα τα ανάλογα...ούτε γι'αυτο μετανιώνω..γιατί με έκαναν να δω πολλά..μια πικρία μόνο νιώθω...αυτό το κάτι που με πνίγει..που αναρωτιέμαι γιατί να είναι κάποιοι ανθρωποι τόσο σκάρτοι με τους φίλους τους...ώρες-ώρες θέλω να είμαι πιο δυνατή..πιο κακια να το πω?Να μπορω να διεκδικήσω αυτό που θέλω..να είμαι δικαιη..αλλά μετά πάντα μου περνάει...βγαίνει πάλι η καλοσύνη και μετά νευριάζω με τον εαυτό μου..Σέβομαι πολύ την λέξη -φιλία- ,αυτό όμως δεν σημαίνει οτι δε σέβομαι και τον ίδιο μου τον εαυτό..Η ζωή ξέρει πως τα φέρνει..την εμπιστεύομαι...και όπου και να βγει...εγώ όλα αυτά τα άτομα..απ'τα πρώτα..εως και τα τελευταια..θα τα αγαπάω για μια ζωή ! !Γιατί ότι υπήρξε κομμάτι της ζωής μου υπήρξε..και θα υπάρχει για πάντα ! ! !

Happy new fear

Φοβάμαι.Φοβάμαι το μέλλον που έρχεται,το παρόν,το παρελθόν μου.Καμιά φορά γυρίζω πίσω με το μυαλό μου,διορθώνω λάθη,πλάθω ιστορίες που μπορούσα να ζήσω,αλλά δεν τις τόλμησα ποτέ..Ακόμη στα ίδια μονοπάτια τριγυρνάω χωρίς βέβαια να ξέρω τι θα γίνει..πού και με ποιούς θα καταλήξω..Και αναρωτιέμαι πως θα είναι άμα τολμήσω ποτέ να τις ζήσω..και αν τελικά θα μου άρεσαν οι εμπειρίες ή αν θα ήμουν και πάλι αχάριστη και δεν ευχαριστιόμουν με τίποτα..Το παρελθόν μου με φοβίζει,γιατί ό,τι έχεις κάνει,πάντα λένε ότι γυρίζει και σε βρίσκει..Έρχεται μπροστα σου με όλα τα λάθη που έχεις κάνει και τις συνέπειές τους.Πληρώνεις και τις περισσότερες φορές δεν μαθαίνεις από αυτά.Και ενώ λες πως<<αν γυρνούσα πίσω το χρόνο δε θα το ξαναέκανα>>,το κάνεις ξανά και ξανά,με άλλους πρωταγωνιστές ή με άλλες δικαιολογίες.Αλλά η ουσία παραμένει πάντα η ίδια!!Είμαι 19χρονών και τα έχω σχεδόν όλα,όμως δεν με γεμίζει τίποτα πια..Κι εδώ είναι που με φοβίζει το παρόν!Η ζωή κυλάει,και το δικό μου σενάριο δεν είναι και πολύ καλό..χωρίςσυγκλονιστική πλοκή,απο αυτές που δεν βλέπεις ως το τέλος γιατί είναι βαρετές..Και το μελλον?Αχ αυτό το μέλλον..το άγνωστο που έρχεται,και δεν με συναρπάζει καθόλου πια..καθε άλλο με φοβίζει..Πώς θα είμαστε?Πού θα είμαστε?Με ποιούς θα είμαστε και για πόσο?Με τι θα χαιρόμαστε,γιατί θα κλαίμε,πόσο θα αντέξουμε ακόμα?Όλες αυτές οι σκέψεις με καθηλώνουν σχεδόν κάθε μέρα..ναι..έχω απελπιστεί γιατί ίσως είμαι δειλή,ανήμπορη,χωρίς κανένα κίνητρο..Ο καθένας πλεον ζει για τον ίδιο του τον εαυτό..το τομάρι του και μόνο προσπαθεί να προστατεύσει απ'τους λύκους εκεί έξω..κανείς δεν κάνει αυτό που θέλει..αυτό που λέει η ψυχή του..έτσι όπως το θέλει,για το λόγο που το θέλει..Φοβόμαστε μην πουν τίποτα οι άλλοι για μας και χαλάσουμε την εικόνα μας...και απ'το να τσαλακωθούμε και να κάνουμε αυτό που είναι για μας σωστό,ακολουθούμε τις γνώμες άλλων και τσαλακώνουμε αυτό που δεν φαίνεται..τι?Την ίδια μας την ψυχη ! ! !